Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Église Saint-Jean-Baptiste de Montrésor, gelegen in het departement Indre-et-Loire in de regio Centre-Val de Loire, is een voormalige collegiale kerk opgericht in 1521 door Imbert de Batarnay, lokale seigneur. Oorspronkelijk ontworpen als een familiebegrafenis, werd het verhoogd tot de rang van collegiaal van de oprichting en herbergt een hoofdstuk van canons. De bouw, gekenmerkt door een dwarsplan van Lotharingen, werd voltooid in 1541, het combineren van laatgotische elementen en renaissance decoraties. In 1532 werd het een parochiekerk na de oprichting van de parochie Montrésor.

Tijdens de Franse Revolutie leed het gebouw in 1793 grote schade: plundering, gedeeltelijke vernietiging van het Batarnay-graf en verlies van twee van zijn vier klokken. Ondanks deze schade behoudt het zijn parochiefunctie. In de 19e eeuw werden belangrijke restauraties uitgevoerd onder impuls van de familie Branicki, waaronder de wederopbouw van de klokkentoren (1861.

Geclassificeerd als een historisch monument in 1840, de kerk huizen opmerkelijke meubels, waaronder 16e eeuwse glas-in-lood ramen, schilderijen van de Italiaanse renaissance (verworven door Xavier Branicki), en 16e eeuwse kraampjes. De oorspronkelijke architectuur, met een Berrichon passage die de seigneuriale kapellen met de transept verbindt, weerspiegelt de collegiale status verbonden aan het naburige kasteel. De graffiti en muur inscripties, zoals degene die betrekking heeft op de val van de bliksem in 1660, getuigen van zijn turbulente geschiedenis.

De uiterlijke decoratie, gekenmerkt door gesneden medaillons en wapenschilden (gedeeltelijk gehamerd bij de Revolutie), is geïnspireerd door Renaissance en Gotische motieven. In het graf van de Batarnays, gerestaureerd in de 19e eeuw, bevinden zich drie marmeren gissers (Imbert de Batarnay, zijn vrouw Georgette de Montchenu, en hun zoon François) omgeven door beeldjes van de apostelen. De glazen ramen, waarvan sommige worden toegeschreven aan de werkplaats van meesterglasmaker Robert Pinaigrier, illustreren bijbelse scènes zoals de passie van Christus.

De kerk blijft een actieve plaats van eredienst in de 21e eeuw, terwijl het verwelkomen van culturele evenementen sinds een overeenkomst bereikt in 2013 tussen het stadhuis en het bisdom Tours. Het roerende erfgoed, beschermd als historische monumenten, omvat ook een standbeeld van Saint Roch in terracotta en een rotskristal kruis, mogelijk uit Versailles. Zijn geschiedenis weerspiegelt de religieuze en politieke omwentelingen van Frankrijk, van de Renaissance tot vandaag.

Externe links