Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Jean-Baptiste de Péronne, gebouwd tussen 1509 en 1525 in flamboyante gotische stijl, vervangt een kapel die al in 1101 werd bevestigd. In 1525 werd het de enige van de zes prerevolutionaire kerken in Peronne die na 1789, dankzij de wet beperkt tot één parochiegebouw per gemeente, overleefde. De klokkentoren, toegevoegd in 1540, domineert een structuur in hallenkirche (kerkhal) met drie gelijke hoogte beuken, karakteristiek zeldzaam in Picardië. In de 17e eeuw herbergt het een broederschap van de berg Carmel en huizen werken van lokale schilder Charles-Henri Michel, waaronder het Doopsel van Christus (1854).

De Franse Revolutie veranderde haar status: gesloten tijdens de Terror, werd gerestaureerd tot aanbidding in 1795 en hersteld in 1829. De 19e eeuw markeerde haar artistieke verrijking, met retables geclassificeerd (1907) en smeedde 18e eeuwse ijzeren roosters (geclassificeerd in 1901) aangeboden door een criminele luitenant in 1775. De Pruisische belegering werd gedeeltelijk beschadigd door de oorlog van 1870, maar het was de Eerste Wereldoorlog die het bijna volledig vernietigde. De klokkentoren werd bezet door de Duitsers in 1914 en zijn glas-in-lood ramen werden in 1916 opgeblazen. In 1918 werd het gebouw door Duitse explosieven tot zijn muren teruggebracht, met het verlies van overblijfselen van Saint Fursy.

De reconstructie (1927 De kosten overschrijden 6 miljoen goud frank, gefinancierd door een diocesane coöperatie. De glas-in-loodramen, ondertekenden Jacques Gruber en Louis Barillet, en de Cavaillé-Coll orgels (1932) voltooiden deze renaissance. De Tweede Wereldoorlog beschadigde opnieuw de glas-in-loodramen (1944) en de klokkentoren, gerepareerd in de naoorlogse periode. Vandaag trekt de kerk, het centrum van de katholieke parochie van Peronne, jaarlijks 5000 bezoekers en blijft een symbool van de veerkracht van het erfgoed.

Het interieur behoudt opmerkelijke elementen: een 1601 muurschildering, La Bonne Mort, gerestaureerd in 2013; funeraire monumenten van de 16e-17e eeuw (Jean Levesque, Jean Bauduin); en een gesneden groep van Saint Fursy (XVIIe-15e eeuw). De vier klokken, gesmolten in 1931 door Georges Farnier, dragen de namen van de gemeenteraadsleden van die tijd. In 2024 werd door bisschop Gérard Le Stang een nieuw podium en altaar, gemaakt door plaatselijke ambachtslieden, gewijd aan de culturele continuïteit van dit tweehonderdjarig monument.

Externe links