2e moitié du XVe siècle - 1ère moitié du XVIe siècle
Bouw van een kerk
Bouw van een kerk 2e moitié du XVe siècle - 1ère moitié du XVIe siècle (≈ 1550)
Periode van de belangrijkste bouw van het monument.
14 avril 1965
Registratie voor historische monumenten
Registratie voor historische monumenten 14 avril 1965 (≈ 1965)
Officiële erkenning van zijn erfgoedwaarde.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Kerk van Johannes de Doper (C 959): inscriptie op volgorde van 14 april 1965
Kerncijfers
Information non disponible - Geen karakter geciteerd
Bronnen vermelden geen verwante historische actoren.
Oorsprong en geschiedenis
Saint-Jean-Baptiste Kerk in Saint-Jean-sur-Veyle is een religieus gebouw gebouwd tussen de 2e helft van de 15e eeuw en de 1e helft van de 16e eeuw. Gelegen in het departement Ain, belichaamt het de heilige architectuur van de overgang tussen de Middeleeuwen en de Renaissance, typisch voor de landelijke kerken van de regio.
De kerk staat sinds 14 april 1965 bekend als historische monumenten, een erkenning van zijn erfgoedwaarde. Het behoort tot de gemeente en is precies op de 19 Impasse des Bords de Veyle, volgens de gegevens van de Merimée database. De inscriptie omvat het gehele gebouw, geïdentificeerd onder kadaster C 959.
Saint-Jean-sur-Veyle, verbonden aan het arrondissement Bourg-en-Bresse, maakt deel uit van het historische landschap van de Bresse, een gebied gekenmerkt door een sterke religieuze en agrarische traditie. Kerken zoals deze dienden als een spiritueel en gemeenschapscentrum, waarin het belang van het katholicisme in het dagelijks leven van de bewoners werd weerspiegeld.
De beschikbare bronnen (Wikipedia, Monumentum) onderstrepen de gemeenschappelijke eigendomsstatus en de potentiële openheid voor het bezoek, hoewel de praktische details niet worden gespecificeerd. Er wordt geen informatie verstrekt over historische tekens die verband houden met de bouw of geschiedenis ervan.
Het gebouw wordt genoemd in gespecialiseerde bases zoals Mérimée (architectuur) en Clochers de France (religieus erfgoed), die de verankering ervan in nationale inventarissen bevestigen. De locatie, die a priori bevredigend is (niveau 6/10), maakt een betrouwbare geografische identificatie mogelijk.
In de geraadpleegde bronnen worden geen specifieke architectonische of artistieke details genoemd, waardoor de kennis van zijn stilistische kenmerken wordt beperkt. De geschiedenis wordt samengevat door de bouwperiode en rangschikking, zonder anekdote of gemarkeerde gebeurtenis gerapporteerd.
Avis
Veuillez vous connecter pour poster un avis