Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Jean-Baptiste de Sceaux vond zijn oorsprong in de 12e eeuw met een kapel gewijd aan Saint Mammès, terwijl het dorp afhankelijk was van de parochie van Châtenay. Aan het begin van de 13e eeuw werd Seals een onafhankelijke parochie, en een kerk gewijd aan Sint Johannes de Doper werd gebouwd in 1203 op de site van de oude kapel. Een altaar van de achttiende eeuw, nog steeds aanwezig in de rechter kapel, behoudt een relikwie van Saint Mammès aangeboden in 1726 door de Hertog van Maine, vergezeld van een altaarstuk waarschijnlijk geschilderd op hetzelfde moment en afkomstig uit het kasteel van Seals.

In de 15e eeuw werd het gebouw in 1476 vergroot door de plaatselijke heer Johannes II Baillet. Beschadigd door een brand in 1530 werd de kerk gedeeltelijk herbouwd in 1545. Tussen 1719 en 1726 leidde pastoor Guy-Louis Baudouin de uitbreidings- en restauratiewerkzaamheden, waardoor het gebouw zijn huidige proporties kreeg. Tijdens de Revolutie werd de kerk omgevormd tot een tempel van de rede (1793), toen een tempel van de Allerhoogste (1794), voordat ze in 1795 terugkeerde naar de katholieke aanbidding.

Het kerkmeubilair getuigt van zijn rijke verleden: een gebeeldhouwde groep van het doopsel van Jezus door Jean-Baptiste Tuby (1635-1700), 16e eeuwse glasramen en werken van meesterglasmaker Émile Hirsch (1898-1899). Het orgel, geïnstalleerd in de 18e eeuw en meerdere keren gerestaureerd, komt uit het klooster van Sainte-Catherine-du-Val-des-Écoles. Recente archeologische opgravingen (2014-2021) onthulden middeleeuwse begrafenissen en de lege kluis van de hertog van Maine en zijn vrouw.

Gerangschikt als historisch monument in 1929, onderging de kerk drie belangrijke restauratiefasen tussen 2014 en 2021, die de structuur, interieurdecoraties, glas-in-lood ramen en orgel. Dit werk, gesteund door DRAC Île-de-France, heeft zijn architectonisch en artistiek erfgoed behouden en zijn uitrusting gemoderniseerd (verwarming, elektriciteit, veiligheid). Het gebouw blijft een actieve plaats van aanbidding en een getuige van de religieuze, politieke en artistieke transformaties van zeehonden sinds de Middeleeuwen.

Externe links