Eerste schriftelijke vermelding 1143 (≈ 1143)
Geplaatst als afhankelijk van de abdij van de Vigan.
XVe siècle
Eerste bouw
Eerste bouw XVe siècle (≈ 1550)
Bouwperiode van de kerk.
XVIe siècle
Toevoeging van zijkapellen
Toevoeging van zijkapellen XVIe siècle (≈ 1650)
Transformatie van het oorspronkelijke plan in een Latijns kruis.
XIXe siècle
Toevoeging van communicatiekapellen
Toevoeging van communicatiekapellen XIXe siècle (≈ 1865)
Verandering in noordelijke structuur.
8 mars 1947
Registratie van het koor
Registratie van het koor 8 mars 1947 (≈ 1947)
Bescherming van historische monumenten.
15 septembre 1993
Totale registratie van gebouwen
Totale registratie van gebouwen 15 septembre 1993 (≈ 1993)
Volledige bescherming als monument.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Het koor: inschrijving bij decreet van 8 maart 1947 - De gehele kerk (C 159): inschrijving bij decreet van 15 september 1993
Kerncijfers
Information non disponible - Geen karakter geciteerd
In de brontekst worden geen specifieke historische actoren genoemd die verband houden met dit monument.
Oorsprong en geschiedenis
De Saint-Julien kerk van Saint-Julien-de-Lampon is een katholiek religieus gebouw gelegen in het departement Dordogne in de regio Nouvelle-Aquitaine. Sinds 1143 genoemd als afhankelijk van de abdij van de Vigan, onderging het grote transformaties in de 16e eeuw met de toevoeging van zijkapellen, dan in de 19e eeuw met twee andere communicerende kapellen. Zijn originele Latijnse kruisplan is dus geëvolueerd door de eeuwen heen.
De kerk herbergt 16e eeuwse muurschilderingen op de kluis van het koor, met religieuze scènes zoals Christus in de majesteit, engelen en profeten. Deze fresco's, gelegen op zeven gewelven, getuigen van het artistieke en spirituele belang van de plaats. Het koor werd genoemd als historische monumenten in 1947, gevolgd door de inscriptie van het hele gebouw in 1993.
Corrèze leisteen cover en architectonische elementen weerspiegelen regionale invloeden. De kerk is eigendom van de gemeente, een typisch voorbeeld van middeleeuwse christelijke architectuur aangepast aan liturgische en gemeenschap behoeften door de eeuwen heen. Zijn vermelding als historische monumenten onderstreept zijn erfgoed waarde.
Beschikbare bronnen, zoals de nieuwsbrieven van de Historische en Archeologische Vereniging van de Périgord (1947), documenteren haar geschiedenis en haar artistieke eigenaardigheden. Het gebouw blijft een plaats van aanbidding en een getuigenis van het religieuze en culturele verleden van de regio.
Avis
Veuillez vous connecter pour poster un avis