Eerste schriftelijke vermelding 1188 (≈ 1188)
Charter noemde de kerk als Clunisiaanse verslaving.
XVe siècle
Reconstructie van het koor
Reconstructie van het koor XVe siècle (≈ 1550)
Transformatie in gotische stijl.
1640
Ontdekking en restauratie
Ontdekking en restauratie 1640 (≈ 1640)
Renovatie van religie na de oorlog.
XVIe siècle
Toevoeging van zijkapellen
Toevoeging van zijkapellen XVIe siècle (≈ 1650)
Grote architectonische uitbreiding.
1867
Balletsloop
Balletsloop 1867 (≈ 1867)
Verwijdering van de traditionele luifel.
22 octobre 2003
Registratie historisch monument
Registratie historisch monument 22 octobre 2003 (≈ 2003)
Officiële bescherming van het gebouw.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
De kerk in haar geheel (Box C 998): inschrijving bij beschikking van 22 oktober 2003
Kerncijfers
Bernard Dagescy - Schilder
Auteur van de *Martyre de Saint Laurent* (1759.
Oorsprong en geschiedenis
De Saint-Laurent kerk van Forges, gelegen in het departement Charente-Maritime in New Aquitaine, wordt voor het eerst genoemd in een handvest van 1188 als een afhankelijkheid van de Clunisiaanse priorij Saint-Martin van Aix. De Romaanse oorsprong, gedateerd uit de 12e eeuw, wordt bevestigd door zijn drie-register gevel, zijn gebroken wieg portaal en zijn gesneden hoofdsteden. De reconstructie van het koor in de 15e eeuw en de toevoeging van twee zijkapellen in de 16e eeuw markeerden zijn architectonische evolutie, terwijl de Religieoorlogen het heiligdom ernstig beschadigden, wat restauraties in de 17e eeuw vereiste.
De Romaanse gevel, die kenmerkend is voor het gebouw, is voorzien van een campanile met een stenen kruis en figuratieve modillons, waaronder een zoutbank en twee mannelijke karakters. Binnen, het unieke schip, ooit gewelfd, is nu bedekt met een gips plafond, en vier Romaanse kolommen blijven versierd met historische hoofdsteden. Een schilderij van de schilder Bernard Dagecy (1759 De kerk, die in 2003 als historisch monument werd genoemd, bewaart ook de resten van de voormalige priorij, waaronder een mandendeur uit 1656.
Het gebouw illustreert de architecturale transformaties en historische tumults van de regio, van cunisiaanse oorsprong tot religieuze conflicten. Zijn klokkentoren, gebroken arcades en neogotische rostrum weerspiegelen opeenvolgende aanpassingen, terwijl zijn erfgoed inscriptie het culturele belang onderstreept. De aangrenzende gebouwen, vroeger oude woningen, herinneren aan haar centrale rol in het middeleeuwse en moderne gemeenschapsleven.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen