Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Sint-Laurent-et-Saint-Frontkerk van Beaumont-du-Périgord werd gebouwd uit 1272, op bevel van Edward I, koning van Engeland en hertog van Aquitaine, om de nieuwe bastide te dienen die werd opgericht door Lucas van Thaney, Sénéchal van Gascony. De bouw markeerde Anglo-Aquitaine suzerainety op het zuiden van Périgord na het Verdrag van Parijs (1259), die de betrekkingen tussen Capetianen en Plantagenets had gedefinieerd. De bastide, gemaakt ex nihilo, vereiste een parochiekerk in staat om de gelovigen te verwelkomen en deel te nemen aan de verdediging van de stad, vandaar de versterkte architectuur met vier vierkante torens en dikke muren.

De bouw begon aan het einde van de 13e eeuw, voltooid in de 14e eeuw, met elementen zoals het gotische portaal (dateert uit de jaren 1330-1350 door Jacques Gardelles). De kerk was oorspronkelijk afhankelijk van de abdij van Cadouin en de priorij van Saint-Avit-Seneur, wiens rechten werden onderhandeld om de naam Beaumont te bereiken (in verband met Belpech). Gaston II van Gontaut-Badefol en zijn broer Peter, evenals de lokale religieuze hoofdstukken, gedeeltelijk gefinancierd het gebouw. Ontworpen als toevluchtsoord, het integreerde een innerlijke put, wapenkamers op de zolder, en gekranste bekers communiceren met de torens.

Tijdens de Honderdjarige Oorlog leed de kerk geen grote schade, maar werd het drie keer ingenomen door de protestanten (1576, 1585, 1587) zonder zichtbare schade. In de 19e eeuw, gedeeltelijke instortingen (1810) en controversiële restauraties (1833, 1869, 1899) veranderde haar verschijning: de bakstenen bijboot gewelven vervangen middeleeuwse structuren, de structuur werd verlaagd, en de westerse gevel (met zijn roos en gesneden fries) werd hersteld. De glas-in-lood ramen, gemaakt in 1876-1877 door Joseph Villiet, en de classificatie op de historische monumenten (1909) voltooiden het behoud ervan.

Architectuur combineert de kerk religieuze en militaire functies: uniek schip van 52,50 m, muren versterkt met enorme uitlopers, en volle torens met schroeftrappen en stapelbedkamers. De zuidelijke toren, 30 m hoog, herbergde een verdedigingssysteem aangesloten op de zolder wapenkamer. Het westerse portaal, versierd met yousures en een gehistoriseerde fries (tetramorfe, sirene, jachtscènes), illustreert Norman Gotische invloed in de Midi. Binnen getuigen drie kapellen, waaronder een eerdere roman en gesneden culs-de-lampe (follage, fantastische dieren) van haar artistieke rijkdom.

De kerk belichaamt ook spanningen tussen behoud en modernisering. De 19e-eeuwse restauraties, bekritiseerd om hun versterkte karakter (vervanging van kransen door gevels, onderdrukking van bewakers), gericht op harmonisatie met de standaard gotische stijl. Defensieve elementen blijven echter bestaan, zoals het harnas boven de zijdeur, ontworpen voor begrafenissen en gewasopslag in geval van beleg. Vandaag de dag blijft het een zeldzaam voorbeeld van een Bastide kerk, die Angelsaksische erfgoed, militaire innovaties en religieus erfgoed mixt.

Externe links