Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Lazarus van Avallon, oorspronkelijk gewijd aan de Notre Dame, vindt zijn oorsprong in de vijfde eeuw onder impuls van Graaf Gérard (of Girard), die wilde maken het een beschermde plaats van aanbidding binnen de behuizing van het kasteel. Vanuit deze eerste kerk, blijft er alleen een crypte ontdekt in 1861 onder het koor. Rond het jaar 1000 ontving ze een relikwie van de heilige Lazarus aangeboden door Hendrik de Grote, hertog van Bourgondië, en werd een belangrijke bedevaartplaats op de weg naar Santiago de Compostela. In 1146 nam ze definitief de term Saint-Lazare aan en trok geschenken en prebends aan van de hertogen van Bourgondië en lokale heren.

De reconstructie van het gebouw in 1080 volgt een basiliek plan, met een gewelfd koor in een kwart van een bol en halfronde kapellen. Paus Pascal II wijdde de nieuwe kerk in 1106. In de 12e eeuw bouwde de abdij van Cluny, waar Avallon van afhankelijk was, een gevel versierd met twee poorten, waarvan de rompzuilen en plantaardige sculpturen de Bourgondische school illustreren. Deze portalen, "meesterstukken" genoemd door historicus Victor Petit, combineren elegantie en religieuze symboliek.

Door de eeuwen heen leed de kerk aan verschillende natuurrampen: in 1589 vernietigde de bliksem de klokkentoren; In 1633 keerde een storm de grote toren en de eerste kluis van het schip om, wat resulteerde in gedeeltelijke reconstructies, zoals de huidige toren gebouwd in 1670. De 19e eeuwse restauraties (1860-1865) onthulden oude graven en installeerden een gesneden orgelbuffet. Vandaag de dag, de kerk bewaart 19e-eeuwse fresco's, 18e-eeuwse kraampjes, en een 12e-eeuwse kolom standbeeld vertegenwoordigt een profeet, getuige van zijn rijke artistieke en geestelijke verleden.

Een architectonische eigenaardigheid markeert Saint-Lazare: zijn gevel staat niet loodrecht op het schip, en het koor, gelegen 2,50 m onder de poort, wordt samengevoegd door 17 treden. Rechts van het koor herbergt een kapel met trompe-l'oeil schilderijen de kraampjes van de kanonnen. Aan de zuidkant bevinden zich middeleeuwse beelden, zoals een 14e eeuwse Sint Michael of een Maagd en Sint Anne uit het einde van de 15e eeuw.

De kerk van Saint-Lazarus, die in 1840 een historisch monument werd, belichaamt het Bourgondische Romaanse erfgoed en mengt clusische en lokale invloeden. Zijn portaal, gevormd en tentoongesteld in het Musée des Monuments Français in Parijs, blijft een emblematisch voorbeeld van de 12de eeuwse decoratieve sculptuur. Vlakbij, de overblijfselen van de oude Sint-Pieterskerk, getransformeerd in een tentoonstellingszaal, herinneren aan de centrale rol van deze gebouwen in het religieuze en gemeenschapsleven van Avallon.

Het college was ook een plaats van macht: de hoofdstad van een aartsdiaconaat van het bisdom Autun, herbergde een hoofdstuk van canons, waarvan de voorboden werden verhoogd door de hertogen van Bourgondië. De calamiteiten (vlees, stormen) en opeenvolgende restauraties hebben zijn huidige verschijning gevormd, tussen middeleeuwse erfgoed en moderne aanpassingen. Het 19e-eeuwse orgel en de recente fresco's getuigen van een ononderbroken cultusleven gedurende meer dan vijftien eeuwen.

Externe links