Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk Saint-Leu-Saint-Gilles van Thiais vindt zijn oorsprong in een christelijk oratorium dat vanaf de vijfde eeuw wordt bevestigd. Tussen de 6e en 8e eeuw werd het terroir naar de abdij van Saint-Germain-des-Prés overgebracht om een eerste kerk op te richten, genoemd in de 9e eeuw in het Polyptiek van Irminon. Een nieuw gebouw, gebouwd aan het einde van de 12e eeuw, werd grotendeels verwoest tijdens de Honderdjarige Oorlog (14de-15de eeuw).

Aan het begin van de 15e eeuw werd de kerk herbouwd en ingewijd in 1484 door Louis de Beaumont de la Forêt, bisschop van Parijs. De 16e eeuw zag de toevoeging van een portaal en de gedeeltelijke desoriëntatie van het gebouw. Een noordzijde, die een oude maladry vervangt, werd gebouwd tussen de 16e en 17e eeuw, daarna in gotische stijl herbouwd in 1891, door architect Paul Langlois.

Tijdens de Frans-Pruisische oorlog werd het gebouw zwaar beschadigd. De klokkentoren, gerestaureerd van 1912 tot 1914 door Paul Langlois en Marcel Prud Vervoegd de historische monumenten sinds 1929, de kerk bewaart middeleeuwse elementen (romaanse clocher, zuidelijke muur van het schip) en moderne toevoegingen zoals de terracotta vangrail van de Gilardoni tegels (Coisy-le-Roi).

Externe links