Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Sint Luciaanse Kerk, gelegen aan de Rue de la Convention in La Courneuve (Seine-Saint-Denis), is een katholieke kerk gewijd aan de heilige Lucien. De site, bezet sinds de oudheid, heeft verschillende archeologische sporen onthuld: middeleeuwse en moderne begrafenissen, acht Merovingische sarcofagi, evenals aardewerk jassen van de Hallstatt of La Tene, gesigilleerde keramiek van de tweede drie eeuwen en antieke tegels. Deze ontdekkingen suggereren een voortdurende menselijke bezetting en een oude religieuze roeping.

Er wordt aangenomen dat al in de zevende eeuw een eerste plaats van christelijke aanbidding op deze site bestond. Volgens de bronnen heeft Robert Le Pieux daar in 1015 een oratorium opgericht. Een kerk van Merovingische oorsprong, die rond 1180 werd bevestigd, werd door de Hugenoten vernietigd voordat ze in 1580 werden herbouwd en gewijd op 26 juni van hetzelfde jaar. Het gebouw werd een fase van de processie van de monniken van Saint-Denis tot 1629. In de 18e eeuw werd een nieuwe gevel toegevoegd, gevolgd door de installatie van een klok. In 1929 onderging de kerk een nieuwe uitbreiding.

De huidige drie-nave kerk behoudt funderingen dicht bij die van het oorspronkelijke gebouw. Het huisvest opmerkelijke werken, waaronder polychrome houten beelden aangeboden door beeldhouwer Pierre Dubos (1889 Onder deze creaties bevindt zich een drieluik van terracotta en hout ter illustratie van Pinksteren, het doopsel van Jezus en de gelijkenis van het verloren kind. Tegenwoordig is de kerk afhankelijk van de pastorale vergadering van La Courneuve en wordt gediend door de Zonen van Liefde, een gemeente opgericht in 1918.

De geschiedenis van de kerk is ook verbonden met culturele figuren, zoals Jean-Édouard Lamy, pastoor in de buurt van Jean Cocteau en Erik Satie. Deze artistieke verbindingen onderstrepen haar verankering in het lokale leven en haar rol buiten het strikte religieuze kader.

Externe links