Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Martin-au-Val, gelegen in het voormalige ziekenhuis van Saint-Brice in Chartres (Eure-et-Loir), maakt deel uit van een enorm Gallo-Romeins heiligdom van zes hectare, dat sinds 2006 wordt doorzocht. Zij was een van de traditionele begraafplaatsen van de bisschoppen van Chartres, naast de kerk van Sint Petrus. Zijn geschiedenis dateert uit een oudere kloosterkerk, bevestigd door Merovingische sarcofagen en een hoofdstad bewaard in de crypte. Het klooster, voor het eerst genoemd in het leven van St Lubin (waar de heilige begraven werd), werd in 1128 verbonden aan de abdij van Marmoutier de Tours en werd een priorij.

In de 16e eeuw werden de kerk en het klooster ernstig verwoest: verbrand in 1568 door Calvinisten, vervolgens geplunderd tijdens het beleg van Chartres in 1591. De graven en graven werden ontheiligd en de kloostergebouwen werden verwoest. Een grote restauratie vond plaats in 1648, amputeren van het schip van verschillende spanten (20 meter minder). In 1663 werd het ensemble overgenomen door de kapucijnen van Chartres, die de vloer van de kerk met 2 meter verhoogden en de kloostergebouwen herbouwden. Tijdens de Revolutie werd het klooster een hospice, en de kerk, haar kapel.

De 19e eeuw markeerde een keerpunt met de nalatenschap van Ferdinand de Reverdy in 1845, waarbij een restauratie werd opgelegd "in zijn primitieve staat." Tussen 1858 en 1864 werd de gevel herbouwd, de vloeren verlaagd en de apsidiolen gerestaureerd. Dit werk was gebaseerd op preventieve opgravingen (1858-1862) die tien Merovingische sarcofagen onthulden, getuigenis van een oude bezetting. Geclassificeerd als historisch monument in 1886, de kerk herbergt ook een standbeeld van San Sebastian beschermd. Vandaag, na recente opgravingen (2013-2014), wordt het gerestaureerd voor een heropening gepland voor Kerstmis 2025.

De site omvat een gesloten begraafplaats in het oosten, ter ere van weldoeners zoals Ferdinand de Reverdy (1796-1852), Marie-Charlotte Midy (1767-1834), of pater Pierre Louis Bordier, gevierd voor zijn toewijding aan de wezen en zusters van Paulus. De kerk, van romaanse plan (50 m lang, 1.420 m2), behoudt een verkort schip, een verhoogd koor, en een verlaagde wandeling. De westelijke gevel, gedateerd uit de 19e eeuw, wordt geflankeerd door twee torens.

Archeologische opgravingen bevestigden het belang van de site door Gallo-Romeinse, Merovingische en middeleeuwse lagen te mengen. Het heiligdom, sinds 2006 doorzocht, onthult een voortdurende bezetting sinds de oudheid. Hoewel de cultus niet langer wordt gevierd vanwege de werken, blijft de kerk gemeenschappelijk eigendom en beschermd. Zijn geschiedenis weerspiegelt religieuze omwentelingen (religieoorlogen, revolutie) en opeenvolgende restauraties, met behoud van zeldzame sporen van de Merovingische periode in Chartres.

Externe links