Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Saint-Martin d'Ambierle kerk, gelegen in het departement Loire in Auvergne-Rhône-Alpes, is oorspronkelijk de kapel van een Benedictijnse abdij opgericht in de Middeleeuwen. Opgedragen aan Martin de Tours, was het verbonden aan de orde van Cluny in 938, vervolgens gereduceerd tot priorij status in 1101. Het huidige gotische gebouw werd in de 15e eeuw herbouwd door Prior Antoine de Balzac van Entragues na een brand in 1441 die de 11e-eeuwse Romaanse kapel vernietigde, gesticht door Odilon de Cluny. Sindsdien heeft het de gelovigen van de parochie verwelkomd.

De kerk kreeg in 1746 een tweede brand en moest tot dat jaar gerepareerd worden. De monastieke aanwezigheid eindigde in 1788 met het vertrek van de laatste monniken. Het gebouw onderscheidt zich door het dak van geglazuurde polychrome tegels in Bourgondische stijl en een campanile toegevoegd in de 19e eeuw. Gerangschikt in 1840 op de eerste lijst van Historische Monumenten, herbergt het opmerkelijke elementen zoals het altaarstuk van de Passie (1476), 15e eeuwse glas-in-lood ramen en geclassificeerde kraampjes.

De priorij, georganiseerd rond een klooster, omvatte gebouwen zoals de slaapzaal, de refterie, en een hotel. Sommige ruimtes behouden middeleeuwse decoraties, zoals 14de en 15de eeuwse muurschilderingen. De gevels en daken van de oude gemeenten werden geregistreerd in 2010, terwijl de hele priorij, inclusief huizen en galerijen, werd geclassificeerd in 2011. Vandaag combineert de site gemeenschappelijke en prive-eigendom.

Onder de schatten van de kerk, het altaarstuk van de Passie, aangeboden door Michel de Changy, adviseur van de hertog van Bourgondië Philippe le Bon, bestaat uit zes polychrome walnotenbeelden die de passie van Christus illustreren. Zijn geschilderde luiken, toegeschreven aan Rogier van der Weyden of aan een anonieme meester, dragen de wapens van de donorfamilies. Een tweede retable van de zeventiende eeuw, versierd met een Maagd in een centrale niche, completeert dit artistieke ensemble.

De glas-in-loodramen, gemaakt tussen 1470 en 1485, dragen de armen van Antoine de Balzac d'Entragues, bisschop en voorganger. De 22 kraampjes van het koor, gedateerd het laatste kwart van de 15e eeuw, werden gelijktijdig met de kerk geclassificeerd. Deze elementen tonen het historische en artistieke belang van de site, gekoppeld aan het clusische en bordeauxe erfgoed.

Externe links