Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Sint-Martinuskerk van Aujac en Charente-Maritime

Patrimoine classé
Patrimoine religieux
Eglise
Eglise romane
Charente-Maritime

Sint-Martinuskerk van Aujac

    15 Rue des Pitollières
    17770 Aujac
Église Saint-Martin dAujac en Charente-Maritime
Église Saint-Martin dAujac
Église Saint-Martin dAujac
Église Saint-Martin dAujac
Église Saint-Martin dAujac
Église Saint-Martin dAujac
Crédit photo : Carabas1 - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Moyen Âge central
Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1100
1200
1300
1400
1500
1600
1900
2000
XIe siècle
Eerste kerk
XIIe siècle
Romaanse wederopbouw
XIIIe siècle
Koor toegevoegd
XVe siècle
Belangrijke wijzigingen
1933
Destructieve storm
2006
Dubbele bescherming MH
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

De kerk, met uitzondering van het geheime portaal (Box AB 60): inschrijving op volgorde van 2 februari 2006 - Het noordelijke portaal van de kerk (Box AB 60): classificatie bij decreet van 31 juli 2006

Kerncijfers

Information non disponible - Geen karakter geciteerd Bronnen vermelden geen specifieke historische actoren.

Oorsprong en geschiedenis

De Saint-Martin kerk van Aujac, gelegen in het departement Charente-Maritime, vindt zijn oorsprong in de 11e eeuw, met een eerste bouw gevolgd door een grote wederopbouw in de 12e eeuw (nef en noordelijke poort). Het koor uit de 13e eeuw maakt dit middeleeuwse ensemble compleet. Vanaf de 15e eeuw onderging het gebouw grote veranderingen, waaronder de wederopbouw van de beukenmuren en de gedeeltelijke wanding van de poort, waardoor de originele romaanse sculpturen bewaard bleven. De gevel, aan de andere kant, steeg in de 18e en 19e eeuw, mengen Gotische erfgoed en late aanpassingen.

Het romaanse portaal, geclassificeerd als een historisch monument in 2006, wordt gekenmerkt door zijn vier-gerolde boog, waarvan de eerste is polylobed en de tweede versierd met een baard koningshoofd in een kluis sleutel. De hoofdsteden, historisch en gekerfd met verschillende motieven (palmmetten, monsterlijke hoofden, wegende zielen), illustreren de poitevin Romeinse kunst. Het unieke schip, een gewelfde dogieën die terugvallen op menselijke hoofdkappen, en de vlakke bed doorboord met lancet of stralende reamps, getuigen van architectonische evoluties over bijna acht eeuwen.

In 1933 vernietigde een storm de structuur van de klokkentoren, vervangen door een versterkte betonnen hoes, wat een moderne interventie in dit oude erfgoed markeerde. De kerk als geheel (met uitzondering van reeds geclassificeerde portal) werd in 2006 als historisch monument opgenomen, waarbij de waarde van het erfgoed werd erkend. Zijn rechthoekige plan, laatgotische elementen en romaanse decoraties maken het een hybride gebouw, dat de stilistische overgangen weerspiegelt en de culturele behoeften van Aujac door de eeuwen heen.

De kerk maakt deel uit van het religieuze landschap van New Aquitaine, een gebied gekenmerkt door een rijke Romaanse en gotische erfgoed. In de middeleeuwen dienden deze gebouwen als plaatsen van aanbidding, gemeenschap verzamelen en symbolen van lokale macht. De renovaties van de 15e, 18e en 19e eeuw voldoen aan praktische behoeften (stabiliteit, uitbreiding) of esthetiek, met behoud van sporen van eerdere periodes, zoals blijkt uit de beelden van het noordelijke portaal.

Externe links