Bouw van de toren vers 1300 (≈ 1300)
Origineel middeleeuws deel van het gebouw.
XVe siècle
Muurschilderingen toegevoegd
Muurschilderingen toegevoegd XVe siècle (≈ 1550)
Interieur van de toren.
1742
Ombouwen naar een klokkentoren
Ombouwen naar een klokkentoren 1742 (≈ 1742)
Grote architectonische aanpassingen.
1971
Vernietiging van de parochiekerk
Vernietiging van de parochiekerk 1971 (≈ 1971)
Alleen de toren blijft over.
1991
Historische monument classificatie
Historische monument classificatie 1991 (≈ 1991)
Officiële bescherming van de vestige.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Kerncijfers
Information non disponible - Geen karakter geciteerd
De brontekst vermeldt geen namen.
Oorsprong en geschiedenis
Saint-Martin is een kerk in het departement Haut-Rhin in de regio Grand Est. Oorspronkelijk een kapel gewijd aan Sint Nicolaas, werd het vervolgens gewijd aan St Martin en diende als een moederkerk voor de parochies van Illfurth, Heidwiller en Tagolsheim tot de 18e eeuw. Dit monument illustreert de evolutie van plaatsen van eredienst in een gebied gekenmerkt door een sterke landelijke christelijke traditie.
Het oudste deel van het gebouw, een toren gebouwd rond 1300, werd in de 15e eeuw versierd met muurschilderingen. De kerk werd in 1742 omgebouwd tot een klokkentoren. Deze toren heeft in 1991 een historisch monument geregisseerd en getuigt van de architectonische en liturgische transformaties die de Elzasische kerken door de eeuwen heen hebben ondergaan.
In de Middeleeuwen speelden kerken als Sint Martin een centrale rol in het gemeenschapsleven, die diende als een plaats van samenkomst, gebed en parochiebestuur. In de Bovenrijn, een regio gekenmerkt door landbouw en handel, weerspiegelden deze gebouwen ook lokale welvaart en regionale artistieke invloeden, zoals blijkt uit 15e eeuwse muurschilderingen.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen