Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Martin de Baume-les-Dames vindt zijn oorsprong in de negende eeuw, de tijd van de eerste bouw. Ze werd geplaatst onder het beschermheerschap van Sint Martin, een Romeinse soldaat die heremiet geworden was na het delen van haar jas met een arme man. Volgens de traditie zou deze heilige door Baume-les-Dames zijn gegaan, wat de keuze van zijn naam voor het gebouw rechtvaardigt. Deze eerste plaats van aanbidding, die nu verdwenen is, markeerde al het religieuze belang van de stad, gekoppeld aan de aanwezigheid van een nabijgelegen abdij, die van Sainte-Odile.

De grote wederopbouw van de kerk vond plaats tussen 1617 en 1621 onder leiding van de architecten Perrin en Roussel. Dit eerste kwartier van de 17e eeuwse site geeft het monument zijn huidige structuur, typisch voor post-Renaissance religieuze architectuur. De klokkentoren, oorspronkelijk gebouwd in 1738, werd tussen 1825 en 1828 geheel opnieuw ontworpen door architect Pierre Marnotte, die ook de gevel en de binnenstand ontwierp. Oorspronkelijk verdrongen door een koepel en een lantaarn die op 68 meter hoogte piekte, verloor hij deze hoogte na een toevallige brand op 14 juli 1920, waardoor hij zijn grootte terugbracht tot 38 meter en hem een dakterras gaf.

De kerk herbergt uitzonderlijke meubels, deels uit de voormalige abdij van Sainte-Odile. Onder de beschermde stukken bevinden zich een pieta uit 1549, een standbeeld van Sainte Barbe (XVI eeuw), of een stenen lutrin van Sampans en smeedijzer, gemaakt in 1751 door Nicolas Nicole. Deze elementen, geclassificeerd als historische monumenten tussen 1908 en 1962, getuigen van de artistieke en geestelijke rijkdom van de plaats. Het gebouw zelf staat sinds 18 januari 1939 bekend als historische monumenten en herkent zijn erfgoedwaarde.

De kerk van Saint Martin is verbonden met het bisdom Besançon. Zijn geschiedenis weerspiegelt de architectonische en religieuze evoluties van de regio, van de Middeleeuwen tot de hedendaagse tijd, met behoud van tastbare sporen van zijn abbatiale verleden en zijn toewijding aan St. Martin.

Externe links