Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Martin de Gresswiller, die sinds 1937 als historisch monument is geclassificeerd, onderscheidt zich door zijn laatgotische architectuur, waaronder de klokkentoren uit 1523. Deze laatste, versierd met een gesneden tympanum en een zonnewijzer, heeft stilistische kenmerken dicht bij de kerken van Bischheim en Eckbolsheim, met gotische ramen en geprikte hoekkettingen. De datum van 1523, gegraveerd op de poort en de wijzerplaat, markeert de bouw of de wederopbouw, terwijl het schip en het koor, met gesneden panelen en ramen in volle hanger, werden herbouwd in 1766 door architect Lemire, zoals blijkt uit de zijdeuren.

Binnen herbergt de kerk een stand in 1812 om een orgel te huisvesten, met zuilen met de 1766, 1812 vintages en initialen van meesterbouwers (IN. GG / PF.H.). De rhomboidale pijl, toegevoegd in 1880 volgens de plannen van architect Brion, kroont het gebouw, het mengen van neo-romaanse elementen en gesneden gargoyles. De begane grond van de klokkentoren, gewelfd in een cross-link, heeft een schild met ambachtelijke symbolen (curtain, pleinen, regel), misschien het weerspiegelen van de sponsors of de lokale sociaal-economische context.

Het gebouw, eigendom van de gemeente, illustreert de Elzasische architectonische evolutie, van laatgotisch tot neoklassieke en neo-Romeinse toevoegingen. De inscriptie in 1937 had alleen betrekking op de ingangsdeur van de toren, benadrukte zijn erfgoed waarde ondanks latere transformaties. Bronnen, zoals Georges Schaffner's (1925), benadrukken het tympanum van 1523, een essentieel element van zijn artistieke geschiedenis, terwijl lokale archieven de fasen van wederopbouw en verfraaiing in de 18e en 19e eeuw documenteren.

Externe links