Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk Saint-Martin de Lagery, gelegen in het departement Marne in de regio Grand Est, vindt zijn oorsprong in de 12e eeuw. De oudste delen, zoals de hoofdpoort en de triomfboog, dateren uit deze periode. Deze laatste beschikt over gesneden hoofdsteden, waaronder een zuidelijke stapel versierd met zeldzame beeldhouwwerken, misschien hergebruikt. Het gebouw, aanvankelijk onder invloed van bisschop Manassès II van Reims al in 1100, werd in de 13e eeuw vergroot door de inwoners, vooral in het koor en de kans in 1270.

Door de eeuwen heen heeft de kerk verschillende grote werken meegemaakt. In 1502, werd de structuur van de klokkentoren herbouwd dankzij een geschenk van de bewoners, terwijl in 1623 Claude Thiriel, lokale heer, de renovatie van het hoge altaar financierde. In 1783 werd een grote restauratie uitgevoerd om de toren en de poort over te nemen. Het gebouw bestond uit vier kapellen gewijd aan de Sainte-Vierge, Saint Sebastian, Saint Bon en Saint Isidore (seigneuriale kapel). Wereldconflicten van de 20e eeuw lieten ook hun stempel achter: reparaties in 1922 en 1927 voor de schade van de Eerste Oorlog (dak, kluis, glas-in-lood), dan in 1943 voor de glas-in-lood ramen tijdens de Tweede.

De architectuur van de kerk combineert romaanse elementen, zoals de rechthoekige pijlers van het schip en de ramen, met unieke kenmerken. De klokkentoren, gelegen boven de zuidkant, is een zeldzaamheid. Binnen staan fresco's uit de 14e en 15e eeuw naast geheim meubilair: een 14e-eeuwse begrafenisplaat, een 17e-eeuwse preekstoel om te prediken en een 16e-eeuws venster. De klokken, gesmolten in 1836 door de jonge Cauchois, dragen inscripties met hun peetvaders, die het gemeenschapsleven van die tijd weerspiegelen.

Geclassificeerd als Historisch Monument bij decreet van 25 augustus 1920, behoort de kerk nu tot de gemeente Lagery. De geschiedenis, gekenmerkt door lokale schenkingen en opeenvolgende restauraties, illustreert de gehechtheid van de inwoners aan dit erfgoed. Het werk van de 20e eeuw, hoewel noodzakelijk, was relatief beperkt, waardoor het behoud van de authenticiteit van een gebouw dat bijna negen eeuwen Champagne geschiedenis heeft doorlopen.

De beschikbare bronnen, waaronder de studies van Franck Tourtebatte (1998) en Jean-Pierre Ravaux (1984), onderstrepen het belang van deze kerk in het Romaanse landschap van de Andre Vallei. Zijn plan, beeldhouwwerken en meubels maken hem tot een bevoorrechte getuige van de middeleeuwse en moderne religieuze kunst in Champagne, nu toegankelijk voor het publiek onder verantwoordelijkheid van de gemeente.

Externe links