Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Martin de Langres, gelegen in de Haute-Marne, is een religieus gebouw gebouwd in de 13e eeuw. Het is sinds 1977 geclassificeerd als historisch monument en heeft verschillende bouw- en restauratiecampagnes ondergaan, met name na een brand in 1725. Het huidige gebouw bestaat uit drie schepen van middeleeuwse oorsprong, aangevuld met twee zekerheden toegevoegd in de achttiende eeuw, ontworpen om de oorspronkelijke gotische stijl te respecteren.

De restauratie tussen 1728 en 1745 door de architect Claude Forgeot maakte het mogelijk om de door het vuur beschadigde delen te herbouwen, terwijl stilistische elementen in overeenstemming met het middeleeuwse tijdperk werden geïntegreerd. De gevel, nuchter en symmetrisch, werd herbouwd in 1745 en wordt begeleid door een atypische klokkentoren voor de Franse architectuur, stijgend tot 52 meter. Deze toren, rijk versierd in zijn hoge delen, roept een Italiaanse invloed op.

Het interieur van de kerk herbergt twee opmerkelijke orgels: een orgel in de galerie, gebouwd in 1899 door Henri Didier en vandaag in slechte staat, en een 18e eeuws koororgel, nog steeds gebruikt voor aanbidding. Dit laatste is sinds 1970 ingesloten in een buffet geclassificeerd als een historisch monument. Een bijzonder kenmerk van de kerk is zijn grondmozaïek, versierd met svastika's, een Hindoe symbool van het eeuwige leven, vaak verkeerd geïnterpreteerd vanwege zijn onjuiste associatie met het nazisme.

De Sint-Martinskerk illustreert aldus een superpositie van architectonische perioden, waarbij middeleeuwse erfgoed, barokke restauraties en ongewone decoratieve elementen worden gemengd. Zijn classificatie in 1977 en de bescherming van zijn organen getuigen van zijn erfgoed in de regio Grand Est.

Externe links