Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Martin de Masevaux, gelegen in de Haut-Rhin, vindt zijn oorsprong in een project gelanceerd in 1755 ter vervanging van een oude Romaanse kerk beschouwd als oud en verouderd. De bouw begon in 1787 volgens de plannen van architect Gabriel Ignace Ritter, maar de werken werden onderbroken door scheuren in de toren, bevestigd als gevaarlijk door Jean-Baptiste Kléber en Strolz. Het schip, bedekt maar niet onderhouden, verslechtert, en de kantoren worden tijdelijk overgebracht naar St. Erhard's kerk vanuit het ziekenhuis.

In 1837 herstartte de gemeente het terrein onder leiding van architect Jacques Kuen, lid van de gemeenteraad en voorzitter van de fabrieksraad. Kuen veranderde de hoofdgevel grondig en voegde drie beelden van theologische deugden toe, gekerfd door Jean-Baptiste Glorieux de Belfort. De kerk werd uiteindelijk gewijd in 1842. Het huisvest dan een opmerkelijk orgel ontworpen door Joseph en Claude Ignace Callinet, ingehuldigd in hetzelfde jaar. Het gebouw, gedeeltelijk beschermd in 1937, leed een verwoestende brand in 1966, verwoesten het orgel en meubilair.

De reconstructie, voltooid in 1971 onder leiding van architecten J. T. Boemlé en J. D. Evette, maakte de installatie van twee nieuwe orgels mogelijk: een groot orgel van Alfred Kern in 1975 en een koororgel van Curt Schwenkedel in 1973. Deze instrumenten doen het lokale muzikale leven herleven, wat leidde tot de oprichting van het Masevaux Orgel Festival in 1977. De kerk, symbool van veerkracht, combineert nu 18e-eeuwse architectonisch erfgoed met moderne elementen uit de post-vuur restauratie.

De kerk combineert architecturaal een houten toren en een zandstenen schip, terwijl de rest van het gebouw, in gecoate balgen, beschikt over een opvallende transept en een halfrond koor. Binnen versloegen pilasters het schip en het koor, beide geplaveid. De gevel, versierd met een pediment gesneden met IHS initialen en overdonderd door beelden van theologische deugden, weerspiegelt de 19de eeuwse transformaties. Het gebouw, eigendom van de gemeente, blijft een actieve plaats van eredienst en een testament van de artistieke en technische ontwikkelingen die sinds haar conceptie plaatsvinden.

Externe links