Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Saint Martin de Poursan Kerk in Carcassonne dans l'Aude

Patrimoine classé
Patrimoine religieux
Eglise

Saint Martin de Poursan Kerk in Carcassonne

    Rue Plô
    11000 Carcassonne
Particuliere eigendom

Tijdlijn

Haut Moyen Âge
Moyen Âge central
Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
900
1000
1100
1200
1300
1700
1800
1900
2000
932
Eerste vermelding van de "Villa Porcianum"
1269
Eerste citaat uit de kerk
1763
Bouw van de Vicariale Kapel
XIXe siècle
Transformatie in een kelder
13 avril 1948
Historisch monument
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Apse en nave muren (van grond tot cornice inclusief); overblijfselen van kluis van het schip: inscriptie bij decreet van 13 april 1948

Kerncijfers

Information non disponible - Geen karakter geciteerd De brontekst vermeldt geen enkele genoemde historische acteur.

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Martin-de-Poursan, gelegen nabij Carcassonne, vindt zijn oorsprong in de villa Porcianum, genoemd sinds 932 in de teksten. Het religieuze gebouw zelf wordt in 1269 getuigd als parochiekerk van Montredon, met de kapellen Notre-Dame de Montredon en Saint-Geniès de Brucafel als bijlagen. De romaanse architectuur, gekenmerkt door een uniek gewelfd schip in een gebroken wieg en een plat bed, weerspiegelt de stilistische grachten van de tweede helft van de 12e eeuw, periode van de constructie.

Door de eeuwen heen verloor de kerk haar centrale rol: een vicariale kapel verving het in Montredon in 1763, en Saint-Martin werd geleidelijk verlaten voor zijn afstand van het dorp. In de 19e eeuw leidde de transformatie in een kelder tot radicale veranderingen: verdwijning van de bedbedekking, gedeeltelijke vernietiging van het schip, en totale verwijdering van de westelijke muur, waarvan de sporen zichtbaar blijven. De funderingen worden opgenomen als sub-werk, en de zijwanden worden verhoogd om tanks, permanent veranderen van de structuur.

Het monument, gedeeltelijk geclassificeerd als Historische Monumenten in 1948 (de muren van de abside, het schip en de resten van de kluis), illustreert ook de spanningen tussen behoud en hedendaags gebruik. Een deel van de oude begraafplaats is gebouwd om een garage te bouwen, terwijl de binnen- en buitenvloer wordt verlaagd. Deze transformaties, hoewel schadelijk, onthullen vandaag de Romaanse bouwtechnieken en de opeenvolgende aanpassingen van een gebouw met een turbulente geschiedenis.

Externe links