Eerste vermelding van de "Villa Porcianum" 932 (≈ 932)
Oorsprong van de site voor de kerk.
1269
Eerste citaat uit de kerk
Eerste citaat uit de kerk 1269 (≈ 1269)
Parochiekerk Montredon.
1763
Bouw van de Vicariale Kapel
Bouw van de Vicariale Kapel 1763 (≈ 1763)
Vervangt Sint Martin als een plaats van aanbidding.
XIXe siècle
Transformatie in een kelder
Transformatie in een kelder XIXe siècle (≈ 1865)
Gedeeltelijke vernietiging van de structuur.
13 avril 1948
Historisch monument
Historisch monument 13 avril 1948 (≈ 1948)
Bescherming van de resterende muren en gewelven.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Apse en nave muren (van grond tot cornice inclusief); overblijfselen van kluis van het schip: inscriptie bij decreet van 13 april 1948
Kerncijfers
Information non disponible - Geen karakter geciteerd
De brontekst vermeldt geen enkele genoemde historische acteur.
Oorsprong en geschiedenis
De kerk van Saint-Martin-de-Poursan, gelegen nabij Carcassonne, vindt zijn oorsprong in de villa Porcianum, genoemd sinds 932 in de teksten. Het religieuze gebouw zelf wordt in 1269 getuigd als parochiekerk van Montredon, met de kapellen Notre-Dame de Montredon en Saint-Geniès de Brucafel als bijlagen. De romaanse architectuur, gekenmerkt door een uniek gewelfd schip in een gebroken wieg en een plat bed, weerspiegelt de stilistische grachten van de tweede helft van de 12e eeuw, periode van de constructie.
Door de eeuwen heen verloor de kerk haar centrale rol: een vicariale kapel verving het in Montredon in 1763, en Saint-Martin werd geleidelijk verlaten voor zijn afstand van het dorp. In de 19e eeuw leidde de transformatie in een kelder tot radicale veranderingen: verdwijning van de bedbedekking, gedeeltelijke vernietiging van het schip, en totale verwijdering van de westelijke muur, waarvan de sporen zichtbaar blijven. De funderingen worden opgenomen als sub-werk, en de zijwanden worden verhoogd om tanks, permanent veranderen van de structuur.
Het monument, gedeeltelijk geclassificeerd als Historische Monumenten in 1948 (de muren van de abside, het schip en de resten van de kluis), illustreert ook de spanningen tussen behoud en hedendaags gebruik. Een deel van de oude begraafplaats is gebouwd om een garage te bouwen, terwijl de binnen- en buitenvloer wordt verlaagd. Deze transformaties, hoewel schadelijk, onthullen vandaag de Romaanse bouwtechnieken en de opeenvolgende aanpassingen van een gebouw met een turbulente geschiedenis.