Historische monument classificatie 16 février 1900 (≈ 1900)
Bescherming van de apsis, transept en koepel.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Apse, transepten, koepel, veranda en twee vaarbruggen: bij beschikking van 16 februari 1900
Kerncijfers
Adhémar-Guilhem de Montarnaud - Heer van Montarnaud
Verliet de kerk in Gellone in 1088.
Famille de Roquefeuil - Tijdelijke eigenaars
Verkrijg de seigneury in 1592.
Moines de l'abbaye de Gellone - Beheerders van priorij
Richt de kerk vanaf 1090.
Oorsprong en geschiedenis
De Saint-Martin kerk van Saint-Martin-de-London, gelegen in de Hérault regio Occitanie, is een Romaans gebouw gebouwd tussen de late 11e en vroege 12e eeuw. Het onderscheidt zich door zijn drielobbige bed, een zeldzame architectonische eigenaardigheid, en een koepel culminerend op 15 meter. De geschiedenis begon in 1088 toen Adhémar-Guilhem de Montarnaud, lokale heer, de kerk en de bijgebouwen aan de abdij van Gellone naliet. Deze erfenis markeert haar intrede in de historische archieven.
In 1090 werd de kerk opgericht als een priorij, wat spanningen veroorzaakte met de heren van Montarnaud, eigenaren van het dorp. Deze conflicten, vandaag zichtbaar door de fysieke scheiding tussen de omheining van de priorij en het dorp, duurde tot 1250, toen de abdij van Gellone kocht de seigneury. Het gebouw, relatief gespaard door de oorlogen van de religie, onderging grote transformaties in de 19e eeuw, waaronder de vernietiging van de middeleeuwse klokkentoren en de uitbreiding van het schip.
De kerk werd genoemd als een historisch monument in 1900 voor zijn apsis, transept, koepel, veranda en twee nave spanten. De architectuur, gekenmerkt door Lombard invloeden zoals de "fengère blad maten" en een fries in zaagtanden, getuigt van het belang ervan in de Languedoc Romaanse kunst. Latere toevoegingen, zoals de 18e-eeuwse klokkentoren of de noordelijke kapel, weerspiegelen zijn evolutie door de eeuwen heen.
De site behoudt ook sporen van middeleeuwse kerkelijke en seigneuriële conflicten, met een wal die de omtrek altijd scheidt van de priorij van de rest van het dorp. Na restauraties in 1932 blijft de kerk een belangrijke architectonische en historische getuigenis van de regio, gekoppeld aan de Gellone Abbey en aan lokale adellijke families zoals het Guilhem de Montarnaud of de Roquefeuil.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen