Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Sint-Martin van Venetië is een religieus gebouw gebouwd in het 2e kwart van de 19e eeuw, meer bepaald vanaf 1839, onder leiding van de meesterarchitect Martin. Gelegen in de gemeente Venetië, in het departement Doubs (regio Bourgondië-Franche-Comté), breekt het met de traditionele architectonische stijl franc-comtois door zijn vierzijdige dak en zijn neo-klassieke inspiratie. De kerk is vandaag een belangrijke getuigenis van de 19e eeuwse religieuze architectuur in deze regio, waarbij lokale invloeden en nationale stromingen worden gemengd.

De Sint-Martinkerk werd op 6 maart 1979 als historische monumenten vermeld, waardoor de waarde van het erfgoed werd erkend. Het is administratief afhankelijk van de parochie Marchaux-Rigney, zelf verbonden aan het bisdom Besançon. Het meubilair en de structuur ervan, hoewel gedeeltelijk gedocumenteerd, weerspiegelen de religieuze en artistieke praktijken van die tijd. De bescherming die zij geniet onderstreept haar belang in het culturele landschap van de Doubs, waar het wordt omringd door andere monumenten.

Vanuit technisch oogpunt is de kerk eigendom van de gemeente Venetië en het officiële adres, volgens de Merimée basis, is 34 Rue Jean Moulin. De beschikbare bronnen, waaronder Wikipedia en Monumentum, bevestigen zijn status als historisch monument, evenals zijn belangrijkste architect, Martin, wiens exacte rol in het ontwerp blijft echter onduidelijk. De locatie van het gebouw, aangeduid als "passible" (niveau 5/10) in de databases, vraagt om aanvullende controles voor een optimale geografische nauwkeurigheid.

De neoklassieke stijl van de kerk, zeldzaam in de regio, contrasteert met de oudere en taalkundige constructies van Franche-Comté. Deze architectonische keuze zou een verlangen naar moderniteit of een invloed van de nationale stromingen van het begin van de negentiende eeuw weerspiegelen, een periode gekenmerkt door een opleving van oude vormen in de heilige kunst. Het gebrek aan details over de sponsor of de financiering van het gebouw, echter, laat sommige gebieden schaduw in zijn geschiedenis, typisch voor de kleine landelijke kerken van die tijd.

Ten slotte maakt de Sint-Martinskerk deel uit van een breder erfgoednetwerk, zoals blijkt uit de vermelding ervan in de lijst van historische monumenten van de Doubs. De opname in gespecialiseerde databases, zoals Mérimée (voor architectuur) of Clochers de France (voor religieus erfgoed), vergroot de zichtbaarheid en studie. Deze middelen bieden mogelijkheden om de kennis van zijn geschiedenis, meubels of mogelijke restauraties te verdiepen, die nog steeds slecht gedocumenteerd zijn.

Externe links