Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Martin du Tiercent, gelegen in het oostelijke dorp van de gemeente met dezelfde naam in Ille-et-Vilaine, is gelegen in een gebied bezet sinds de oudheid. Zes Gallo-Romeinse sarcofagi gesneden uit de rots, ontdekt bij de huidige begraafplaats, getuigen van een oude bezetting. Het huidige gebouw, gebouwd in de 12e eeuw nabij het Château du Tiercent, werd aanvankelijk geïsoleerd, zonder stad. De stichting zou kunnen worden gekoppeld aan het initiatief van de lokale heren, hoewel de eerste archiefnotities van de parochie pas in 1221 verschenen in een conflict tussen zijn rector en de nonnen van de abdij van Saint Sulpice-des-Bois over de tienden van de maas van Chantelou.

Uit de romaanse periode blijven het grote werk van het schip en twee kleine gebroken ramen, doorboord in het noorden en zuiden muren. De 15e en 16e eeuw zag de toevoeging van een zuidelijke veranda en een seigneuriële kapel in het noorden, die de invloed van lokale adellijke families, zoals de Ruellan, wiens wapen en vuur zichtbaar waren. In de 18e eeuw werden het koor en de noordelijke kapel herontworpen, terwijl een zuidelijke kapel werd opgericht om een Latijns kruisplan goed te keuren. De frame klokkentoren, typisch voor Bretonse architectuur, domineert het gebouw bedekt met panelen.

De kerk herbergt opmerkelijke elementen, zoals grafstenen uit ten minste de zestiende eeuw, een 17e eeuws altaarstuk in de noordelijke kapel, en retables van de 17e tot 18e eeuw in het koor en de zuidelijke kapel. De vlakke bedzijde, verhoogd als gevolg van topografie, heeft gekerfde bessen van de latel, waaronder een gebroken trilobed boog. De klok van 1642, aangeboden door Gilles III de Ruellan, herinnert aan de nauwe band tussen de seigneury en de parochie. Gerangschikt als een historisch monument sinds 1926, de kerk illustreert de architectonische en sociale evolutie van het platteland Bretagne, van middeleeuwse oorsprong tot moderne transformaties.

De topografie van de site legde structurele aanpassingen op, zoals de hoogte van het bed en de noordelijke kapel. De west façade, doorboord door een deur in het midden van een hanger die door een aartsvolt wordt opgehangen, wordt geflankeerd door vier steunen met een resalt. De noordelijke transept heeft drie schilden en een gesneden zonnekruis, symbolen van seigneuriale macht. De gevels van de transepten, ontdekt, zijn versierd met dubbele ramen in volle hanger, terwijl het schip, breder dan het koor, behoudt een laminaat gewelf. Deze architectonische details onderstrepen de hybride status van het gebouw, zowel een plaats van parochieaanbidding als een kastelenkapel.

Externe links