Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Martin-es-Vignes, gelegen in Troyes in de Dawn, was aanvankelijk een parochie van het plaatselijke bisdom, afhankelijk van de abdij van Montiéramey tot 1768. In 1582 beschadigde de bliksem zijn klokkentoren, maar de totale vernietiging werd in 1590 besteld door de graaf van Saint-Pol, de liga commandant van Troyes, om het gebruik ervan als een schuilplaats of reserve van stenen tijdens belegeringen te voorkomen. Zijn materialen werden gebruikt om Chevreuse Fort te bouwen.

Een kapel gewijd aan St.Jule, een Trojaanse martelaar, werd herbouwd op haar oorspronkelijke site, waaronder een goed verbonden met haar martelaar en bekend voor het genezen van koortsen. Deze kapel, verlaten tijdens de Revolutie, werd verwoest in 1833. De huidige kerk, gebouwd 2 km van Troyes op een perceel gegeven door Luc Lorey, bevat een tweede toewijding aan Saint Jule, met glas-in-lood ramen vertellen zijn leven en een relikwie.

Het gebouw, geclassificeerd als een historisch monument in 1908, presenteert een rechthoekig plan met een 1681 poort versierd met de armen van Abbé Pierre Henri Thiebault de Montmorency-Luxemburg. De klokkentoren dateert uit 1747 en zijn driezijdige bed wordt vergezeld door een transept tot een spanwijdte. Het meubilair omvat werken uit de 16e tot de 18e eeuw, zoals kalksteenbeelden, schilderijen van Pierre Cossard, en een orgel waarvan het centrale buffet dateert uit 1534.

De bron van St.Jule, de vermoedelijke plaats van zijn onthoofding, was een bedevaartsoord tot zijn vernietiging in 1833. Vlakbij werd een graf genaamd "Gaulois" ontdekt in de 18e eeuw, dat een ascia onthulde en het gebruik van de site bevestigde als een Joodse begraafplaats. De tegel van de zestiende eeuw, herbouwd in 1850 door François Joseph Valtat, verzette zich niet tegen slijtage.

De kerk illustreert de religieuze spanningen van de League oorlogen, met de wederopbouw die de veerkracht van de Trojaanse gemeenschap symboliseert. Zijn meubels, zoals de doopvonten in roze marmer of de schilderijen van de Opstanding, weerspiegelen de heilige kunst van de zeventiende en achttiende eeuw, terwijl de architectuur nuchterheid combineert met barokke elementen, zoals de zonnewijzer van 1778.

Externe links