Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Sint-Mauricekerk van Fessevillers dans le Doubs

Patrimoine classé
Patrimoine religieux
Caquetoire
Eglise gothique
Doubs

Sint-Mauricekerk van Fessevillers

    2 Rue de l'Église
    25470 Fessevillers
Église Saint-Maurice de Fessevillers
Église Saint-Maurice de Fessevillers
Église Saint-Maurice de Fessevillers
Église Saint-Maurice de Fessevillers
Église Saint-Maurice de Fessevillers
Église Saint-Maurice de Fessevillers
Église Saint-Maurice de Fessevillers
Église Saint-Maurice de Fessevillers
Église Saint-Maurice de Fessevillers
Église Saint-Maurice de Fessevillers
Église Saint-Maurice de Fessevillers
Église Saint-Maurice de Fessevillers
Église Saint-Maurice de Fessevillers
Église Saint-Maurice de Fessevillers
Crédit photo : HAF 932 - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Moyen Âge central
Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1200
1500
1600
1700
1800
1900
2000
1177
Eerste schriftelijke vermelding
XVe siècle
Eerste bouw
1710
Sluiting van glaswerk
XIXe siècle
Grote renovaties
30 mars 1998
Historische Monument Bescherming
26 juin 2003
St. Cecile-beeldclassificatie
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

De kerk, volledig (Box AB 58): inschrijving bij beschikking van 30 maart 1998

Kerncijfers

Humbert de Scey - Aartsbisschop van Besançon Noem de kerk in 1177
Jean Raspiller - Meesterglasmaker Begrafeniskamer in de kerk
Georges Raspiller - Meesterglasmaker Begrafeniskamer in de kerk
Melchior Schmid - Meesterglasmaker Begrafeniskamer in de kerk
Cunégonde Leymeh - Glazen meester Begrafeniskamer in de kerk

Oorsprong en geschiedenis

De kerk Saint-Maurice de Fessevillers, gelegen in het departement Doubs in Bourgondië-Franche-Comté, wordt voor het eerst genoemd in 1177 door de aartsbisschop van Besançon, Humbert de Scey. De laatste vertrouwt zijn leiding vervolgens toe aan de voorganger van Lanthenans. Het huidige gotische gebouw werd voornamelijk gebouwd in de 15e eeuw, voordat het grondig werd gerenoveerd in de 19e eeuw, met name door de toevoeging van een voorgrond op zuilen en de reconstructie van het schip, gekenmerkt door een triomfboog die het scheidt van het vlakke koor.

De 15e-eeuwse klokkentoren heeft een dak in het paviljoen en baaien in het midden van de hanger, terwijl het voor- en plafondschip 19e-eeuwse toevoegingen zijn. De kerk herbergt opmerkelijke meubels, waaronder funeraire platen van meesterglasmakers actief in de zeventiende eeuw (Jean Raspiller, Georges Raspiller, Melchior Schmid en Cunegunde Leymeh), evenals een standbeeld van Sainte Cécile in gesneden hout, geclassificeerd als een historisch monument in 2003. Deze elementen getuigen van het verband tussen het gebouw en de plaatselijke ambachten, met name de glasfabriek van de Plain, gesloten in 1710.

Geclassificeerd als historisch monument sinds 30 maart 1998, hangt de kerk nu af van de parochie van het Plateau de Maîche, gehecht aan het bisdom Besançon. De architectuur combineert daarmee middeleeuws erfgoed en moderne transformaties, die de religieuze en ambachtelijke evoluties van de regio weerspiegelen. De deken in lava en de funeraire meubels herinneren zich de verankering in de lokale geschiedenis, tussen cultus en herinnering van ambachten.

Externe links