Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Saint-Maurice Kerk van Saint-Maurice-la-Souterree à Saint-Maurice-la-Souterraine dans la Creuse

Patrimoine classé
Patrimoine religieux
Eglise
Creuse

Saint-Maurice Kerk van Saint-Maurice-la-Souterree

    Le Bourg
    23300 Saint-Maurice-la-Souterraine
Église Saint-Maurice de Saint-Maurice-la-Souterraine
Église Saint-Maurice de Saint-Maurice-la-Souterraine
Église Saint-Maurice de Saint-Maurice-la-Souterraine
Église Saint-Maurice de Saint-Maurice-la-Souterraine
Église Saint-Maurice de Saint-Maurice-la-Souterraine
Église Saint-Maurice de Saint-Maurice-la-Souterraine
Église Saint-Maurice de Saint-Maurice-la-Souterraine
Église Saint-Maurice de Saint-Maurice-la-Souterraine
Crédit photo : Père Igor - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1300
1400
1700
1800
1900
2000
XIIe-XIIIe siècles
Bouw van een kerk
1733-1734
Stand van zaken
1820 et 1855
Reparatie van de tent
21 février 1969
Historisch monument
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Sint-Mauricekerk (Cd. E 164): inschrijving bij decreet van 21 februari 1969

Kerncijfers

Évêque de Limoges - Kerkbegunstiger Historisch houder van religieuze mecenaat.

Oorsprong en geschiedenis

De Saint-Maurice kerk van Saint-Maurice-la-Subterraine, gebouwd tussen de 12e en 13e eeuw, heeft een architectuur die kenmerkend is voor de Romeinse-Gotische overgang. Zijn unieke schip, verdeeld in vier gewelfde baaien van kernkoppen met formets, leidt naar een koor met een plat bed verlicht door een drieling. De kluissleutels van twee spanten en het koor zijn gesneden, terwijl de westelijke poort, polylobed en gebroken, is beschut onder een gordelluis ondersteund door batterij-aangedreven apparaten. Dit portaal, gedateerd vanaf het einde van de 12e eeuw, maakt deel uit van een massief van metselwerk dat enigszins uitsteekt en de evolutie van middeleeuwse bouwtechnieken illustreert.

De geschiedenis van het gebouw wordt gekenmerkt door perioden van verval en gedeeltelijke restauratie. Al in 1733 werd de kerk in zeer slechte staat gemeld en werd het jaar daarop verboden, een situatie verergerd door de revolutie. In de 19e eeuw werd gewerkt aan het repareren van de muren, de kluis en de luifel (refectie in 1820 en 1855), terwijl in 1938 een steunmuur werd toegevoegd tussen de tweede en derde overspanning. Ondanks een in 1986 gestarte externe renovatie blijft het interieur in zeer slechte staat. De kerk zag haar meubels overgebracht naar het stadhuis, dat haar geleidelijke verlatenheid weerspiegelt.

Het beschermheerschap van de kerk was historisch gezien de verantwoordelijkheid van de bisschop van Limoges en benadrukte zijn lokale religieuze belang. In 1969 werd een historisch monument opgericht voor de beschermde elementen (nef, koor, portal), nu belichaamt het een kwetsbaar erfgoed, getuige van de gevaren van de geschiedenis en de uitdagingen van het behoud. De afwezigheid van de klokkentoren en de huidige staatsvraag herstelprioriteiten in een context van beperkte middelen.

Externe links