Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Sint-Mauricekerk van Annecy, oorspronkelijk gewijd aan Sint Dominique, werd vanaf 1422 gebouwd als kapel van een Dominicaans klooster, op initiatief van kardinaal Brogny. Gelegen aan de rand van de wallen, nabij een kanaal dat de Thiou met de Massé verbindt, werd het ingewijd in 1445 hoewel niet voltooid. Zijn gewelven werden gebouwd in 1491, en het nam de naam van Saint-Maurice na de vernietiging van de voormalige homonieme kerk, patroonheilige van Savoye. Dit monument weerspiegelt de flamboyante Savoyard Gotische stijl, typisch voor de Alpen, hoewel Raymond Oursel benadrukt zijn gebrek aan esthetisch onderzoek, toegeschreven aan financiële beperkingen.

Tijdens de Franse Revolutie werd de kerk ontheiligd, veranderd in een graanmarkt en vervolgens een stal. Ze keerde terug naar haar religieuze roeping in 1803 onder de Concordat, met de reconstructie van haar klokkentoren in 1822. Tussen 2014 en 2015 vond een grote restauratie plaats. In de Notre-Dame-de-Pitié-et-Saint-Michel kapel, opgericht in 1478 op verzoek van graaf Janus de Savoie, bevinden zich de graven van laatstgenoemde en zijn vrouw, Hélène de Luxembourg. De muurschilderingen, zoals de Hemelvaart van Maria of het graf van Philibert de Monthoux, getuigen van het beschermheerschap van de plaatselijke adellijke families, met name Luxemburg.

Het orgel, geïnstalleerd in 1869 door Merklin-Schütze en aangepast in 1966, evenals de vier klokken van de klokkentoren met inbegrip van een fondue in 1561 door François Sermond, officiële oprichter van Bern te illustreren de evolutie van erfgoed door de eeuwen heen. De kerk, gedeeltelijk geclassificeerd als een historisch monument sinds 1957 (na een eerste inscriptie in 1943), belichaamt zowel de religieuze, politieke en artistieke geschiedenis van Savoye, gekenmerkt door haar late gehechtheid aan Frankrijk.

Architectureel onderscheidt het gebouw zich door zijn flamboyante Savoyard stijl, een alpine variant van laatgotiek. De glas-in-loodramen, de graven en de fresco's, zoals die van de Heilige Thomas en de Heilige Riem van de Maagd, onderstrepen haar rol als een herinneringsplaats voor de lokale aristocratie. De stalen bel, zeldzaam in de regio, en de weinig ongebruikte bel herinneren technische en liturgische aanpassingen door de jaren heen. Vandaag de dag blijft Saint-Maurice een symbool van het Anneciaans erfgoed, tussen middeleeuws erfgoed en hedendaagse restauraties.

Externe links