Eerste bouw XIIe siècle (≈ 1250)
Romeinse-gotische stijl, invloed van Noyon canons.
XVIIe siècle
Reconstructie van de klokkentoren
Reconstructie van de klokkentoren XVIIe siècle (≈ 1750)
Eerste grote verandering na de Middeleeuwen.
1902
Vervaardiging van glas-in-loodramen
Vervaardiging van glas-in-loodramen 1902 (≈ 1902)
Drie ramen binnen.
1914-1918
Vernietiging tijdens de Eerste Wereldoorlog
Vernietiging tijdens de Eerste Wereldoorlog 1914-1918 (≈ 1916)
Grote restauratie in de inter-oorlogsperiode.
1922
Indeling South porch
Indeling South porch 1922 (≈ 1922)
Bescherming van historische monumenten.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Veranda South Side: bij beschikking van 5 augustus 1922
Kerncijfers
Chanoines de Noyon - Medewerkers en beschermers
Invloed op de bouw in de 12e eeuw.
Médard de Noyon - Heilige beschermheilige van de kerk
Bisschop van Noyon in de 6e eeuw (historische link).
Oorsprong en geschiedenis
De Saint-Médard de Croix-Moligneaux kerk, gelegen in het departement Somme, is een religieus gebouw gebouwd voornamelijk in de twaalfde eeuw, in een stijl van overgang tussen Romeinse kunst en Gotiek. Het belang ervan wordt deels verklaard door de invloed van de kanunniken van Noyon, medeleraren van het dorp. De kerk onderging aanpassingen in de 13e, 16e en 17e eeuw, met inbegrip van de toevoeging van een gotisch koor, een renaissance veranda, en de gedeeltelijke wederopbouw van de klokkentoren. De zuidelijke veranda, opmerkelijk door zijn boog versierd met diamant, is geclassificeerd als een historisch monument sinds 1922.
Tijdens de Eerste Wereldoorlog, werd het gebouw zwaar beschadigd door gevechten, die een grote restauratie tijdens de interoorlogsperiode. Binnen bewaart de kerk een 17e-eeuws hoog altaar met gesneden houtwerk, evenals glas-in-loodramen, waarvan er een de vernietiging van 1914-1918 herdenkt. Drie andere glas-in-lood ramen, gemaakt in 1902, getuigen van haar artistieke erfgoed bewaard ondanks de conflicten.
De klokkentoren, twee keer herbouwd (in de 17e eeuw en daarna na 1918), illustreert de opeenvolgende aanpassingen van het monument. Vandaag de dag, de kerk blijft een symbool van de veerkracht van het lokale erfgoed, mengen middeleeuwse erfgoed, Renaissance en moderne reconstructies. Zijn geheime veranda en interieur elementen maken het een belangrijke historische site van de Picardie, nu geïntegreerd in de Hauts-de-France.
Avis
Veuillez vous connecter pour poster un avis