Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk Saint-Nicolas de Noircourt, gelegen in het departement Aisne, is een monument gebouwd voornamelijk in de zestiende en zeventiende eeuw. Het onderscheidt zich door zijn kerker-clocher versterkt met torentjes in corbellatie en zijn veranda met gedeeltelijk geblokkeerde zijopeningen. Het schip, met een zijkapel die een transept crusillon vormt, beschikt over peperhelikopters, terwijl een cilindrische toren de zuidelijke muur aandockt. Ondanks verschillende bouwcampagnes heeft het gebouw een grote stilistische consistentie, met symbolische verdedigingselementen en meer gemarkeerde vestingwerken uit de zeventiende eeuw, typisch voor de kerken van de Thierache.

Vóór de Revolutie behoorde het beschermheerschap van de genezing tot het hoofdstuk van Saint-Laurent de Rozoy, dat de decimale rechten deelde met Signy Abbey en de plaatselijke parochiepriester. In 1728, een gedetailleerde rekening van het inkomen van de priester, met inbegrip van tienden, object stichtingen, en royalty's in natura of in contanten, in totaal 493 jaar pond. Deze inkomsten kwamen uit verschillende bronnen zoals land, weilanden en lokale boerderijen, wat het economische belang van de parochie illustreert. De kerk werd genoemd als historische monumenten in 1932, het erkennen van zijn erfgoed waarde.

Het gebouw, bijna volledig gebouwd van witte stenen, bevat bakstenen elementen voor sommige fittingen. De architectuur weerspiegelt de defensieve behoeften van de regio, met kenmerken die vergelijkbaar zijn met andere kerken in de Thiérache, zoals die van Macquigny of Fontaine-les-Vervins. De zuidelijke zijkapel, met zijn scauguetten, en de kerker-clocher getuigen van opeenvolgende fasen van versterking, aangepast aan lokale historische contexten. De locatie van de kerk in Noircourt maakt het een representatief voorbeeld van het religieuze en militaire erfgoed van Hauts-de-France.

Externe links