Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk Saint-Nicolas de Neuvecelle vindt zijn oorsprong in de particuliere kapel van de heren van Neuvecelle, gebouwd in de twaalfde eeuw in de behuizing van hun kasteel. Deze eerste plaats van eredienst, geïntegreerd in de parochie van Saint-André-en-Gavot, werd geleidelijk opnieuw ontworpen en uitgebreid voordat volledig herbouwd vanaf 1840 op zijn oorspronkelijke site. De plechtige inwijding door monseigneur Louis Rendu vond plaats op 4 juli 1847 en markeerde de voltooiing van deze reconstructie in de Sardijnse neoklassieke stijl, gekenmerkt door een koepel en een Latijns kruisplan. De romaanse klokkentoren, later toegevoegd in 1896, contrasteert met deze meer recente architectuur.

Door de eeuwen heen heeft de kerk opmerkelijke meubels behouden, zoals de twee standbeelden van St.Nicholas en St.Didier, hervestigd na de wederopbouw. Het originele altaarstuk, in 1884 vervangen door een nieuw werk in opdracht van een ambachtsman van Saint-Jeoire, werd overgebracht naar de kapel van Maraîche. De getransepte ramen, versierd met het wapenschild van Neuvecelle (waarvan de wortels teruggaan tot de 12e eeuw), herinneren aan de historische verbinding tussen het gebouw en de lokale seigneurie. Vandaag hebben vier klokken het parochieleven verslagen: twee casts in 1819 door Louis Golay (Zwitserland), en twee andere toegevoegd in 1911 door de fondeurs Paccard.

De kerk profiteerde van restauraties aan het einde van de 20e eeuw, waardoor het architectonisch en meubilair erfgoed behouden bleef. De centrale ligging in het dorp, geërfd van zijn oorspronkelijke functie als kastelenkapel, maakt het een duurzaam symbool van het religieuze en gemeenschapsleven van Neuvecelle, van de middeleeuwen tot de hedendaagse tijd.

Externe links