Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Pardoux de Laroquevieille, gelegen in het Cantal in Auvergne-Rhône-Alpes, is een gebouw waarvan de oorsprong dateert uit de 12e eeuw. Uit deze periode blijft het romaanse koor, gekenmerkt door een kluis in het midden van de hangar, een apsis in cul-de-four, archeologieën op penbates en een semi-circular bed, evenals het portaal versierd met gesneden usures. Een sleutelsteen van een menselijk hoofd en sporen van polychromie getuigen van zijn rijke oorspronkelijke decor.

In de 15e eeuw, het centrale schip, bestaande uit drie spanten gescheiden door doubles, en de zijkapellen werden toegevoegd, transformerend de oorspronkelijke structuur. De 19e eeuw zag belangrijke veranderingen: de bouw van een noordelijke kapel in 1826, de verhoging van de grond in 1843, de opening van de zijkapellen rond 1850 om ze om te zetten naar de onderkant, en de vervanging van de klokkentoren door een vierkante klokkentoren. Deze aanpassingen weerspiegelen de liturgische en esthetische aanpassingen van de periode.

De kerkpoort, het meest opmerkelijke deel van zijn erfgoed, wordt bij decreet van 21 maart 1988 als historische monumenten vermeld. Deze classificatie benadrukt de artistieke en historische waarde van dit gebouw, dat romaanse erfgoed, gotische toevoegingen en moderne transformaties combineert. De kerk is eigendom van de gemeente en blijft een architectonische getuigenis van de religieuze en sociale evoluties van Laroquevieille door de eeuwen heen.

Externe links