Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Kerk van Saint Paxent à Cluis dans l'Indre

Kerk van Saint Paxent

    3 Rue du Prieuré
    36340 Cluis
Eigendom van de gemeente
Eglise Saint-Paxent
Eglise Saint-Paxent
Eglise Saint-Paxent
Crédit photo : Piclgran - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Moyen Âge central
Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1200
1300
1400
1500
1600
1700
1800
1900
2000
1152
Brand en wederopbouw
XIVe siècle
Standbeeld van Onze-Lieve-Vrouw van de Drie-eenheid
1793
Vallen van de klokkentoren
1818
Tabellen van Césaire Quilier
13 juillet 1927
Historische monument classificatie
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Kerk: inschrijving bij decreet van 13 juli 1927

Kerncijfers

Césaire Quilier - Schilder Auteur van de schilderijen (1818) in de kerk.
Famille des Gaucourt - Lokale adel Begrafenisliter bewaard in het gebouw.

Oorsprong en geschiedenis

De kerk Saint-Paxent de Cluis, gelegen in het departement Indre in de regio Centre-Val de Loire, is een katholiek gebouw gebouwd tussen de 12e en 16e eeuw. Het is afhankelijk van het bisdom Bourges en de parochie Neuvy-Saint-Sépulchre. De architectuur weerspiegelt een overgang tussen romaanse en gotische stijlen, gekenmerkt door een sobere decoratie geïnspireerd door cisterciënzer kloosters, zoals de abdij van Notre-Dame de Varennes.

De geschiedenis van de kerk wordt gekenmerkt door twee grote gebeurtenissen: de wederopbouw na een brand in 1152 en de ineenstorting van de oorspronkelijke klokkentoren, oorspronkelijk gelegen aan het kruis van de transept, in 1793. Het gebouw herbergt opmerkelijke elementen zoals 11e-eeuwse hoofdsteden, een marmeren standbeeld van Notre-Dame de la Trinité (14e eeuw), en kunstwerken zoals schilderijen van Césaire Quilier (1818). Deze details weerspiegelen haar architectonische evolutie en haar rol in het lokale religieuze leven.

De kerk van Saint-Paxent wordt gekenmerkt door een schip geflankeerd door drie kapellen, een vierkante klokkentoren ondersteund door massieve steunpilaren, en een koor eindigend met een rechte muur doorboord met ramen en overdekt door een roos. Een crypte bevindt zich onder het altaar, en een toren bezet het kruis van de transept, suggereren de oorspronkelijke locatie van de klokkentoren. Het gebouw, ingeschreven als historische monumenten op 13 juli 1927, illustreert het middeleeuwse en renaissance erfgoed van de regio, terwijl het beschutting van hedendaagse glas-in-lood ramen ondertekend door de werkplaats Dettviller en Tillier.

Onder de bewaard gebleven erfgoedelementen bevinden zich een funeraire liter van de familie Gaucourt, een 19e-eeuwse pietà, en een boog van glorie ooit gelegen aan de ingang van het koor. Deze objecten, geassocieerd met het beeld van de Maagd met het Marmeren Kind van Paros en gesneden hoofdsteden (dieren geconfronteerd, planten, duivelshoofd), benadrukken de artistieke en historische rijkdom van de site. De kerk blijft een belangrijke architectonische en geestelijke getuigenis van de Boischaut Sud.

De ligging van de kerk, in de gemeente Cluis ten zuiden van Indre, maakt het een centraal punt van de natuurlijke regio Boischaut Zuid. Zijn inscriptie in de titel van historische monumenten in 1927 toegestaan om een erfgoed gekenmerkt door reconstructies en stilistische toevoegingen te behouden, die de artistieke en religieuze evoluties van middeleeuwse en moderne Frankrijk weerspiegelen.

Externe links