Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Pierre d'Ambarès-et-Lagrave, gelegen in Gironde (Nouvelle-Aquitaine), vindt zijn oorsprong in de 11e eeuw, zoals blijkt uit de resten van een eerste Romaanse gebouw zichtbaar in de muren van het schip. Deze sporen, waaronder een klein kubieke apparaat achter de klokkentoren, onthullen een unieke nave primitieve constructie, typisch voor Saintongese Romaanse kunst. De site, zonder onderbreking bezet, zag zijn gevel en bed herbouwd in de 12e eeuw, met de toevoeging van een gebeeldhouwd portaal met vier bogen in het midden van de hangar, kenmerkend voor de religieuze architectuur van de periode.

In de 14e eeuw, in het kader van de Honderd Jaar' Oorlog, het bed werd versterkt om zichzelf te beschermen tegen conflicten, een illustratie van de defensieve aanpassingen van religieuze gebouwen tijdens deze moeilijke periode. De grote veranderingen vonden echter veel later plaats: in 1754, werden de onderkanten en de doopkapel toegevoegd, terwijl het interieur volledig opnieuw werd ontworpen. Deze veranderingen weerspiegelen de evolutie van liturgische en esthetische behoeften en markeren de overgang van een sobere middeleeuwse kerk naar een meer uitgebreide plaats van aanbidding.

De 19e eeuw markeerde een keerpunt met de werken van architect Auguste Bordes in 1837-1838, die de westelijke gevel grondig hervormde, bouwde de huidige toren-toren met een pijl, en gewelfde het schip. De glas-in-loodramen, gemaakt in 1864 door Gustave Pierre Dagrant (Bernardse glasschilder), evenals de perron toegevoegd in 1866 door architect Faulat, compleet om het gebouw zijn huidige uitstraling te geven. Tot slot voltooide de schilder Terral in 1897 het interieur en mengde het Romaanse erfgoed en neoklassieke toevoegingen. Gerangschikt een historisch monument in 2002, de kerk vandaag belichaamt bijna duizend jaar van architectonische en religieuze geschiedenis.

Onder de opmerkelijke elementen zijn twee 12de eeuwse romaanse hoofdsteden: een in de abside, versierd met hoofden en vruchten die de zonde symboliseren, de andere op de zuidelijke ebrasatie van de poort, die een bicorporale fawn verpletteren twee schedels. Deze sculpturen, typisch voor de Romaanse kunst, illustreren de moraliserende thema's van het tijdperk, waar het beest de dominante ondeugden belichaamt. De glas-in-loodramen van Dagrant, hoewel later, maken deel uit van de 19e-eeuwse Bordeaux-traditie, waarbij licht en heilige vertelling worden gecombineerd.

Het gebouw, eigendom van de gemeente, is gelegen in het Place du Maréchal-Leclerc, in het hart van het dorp. Zijn drie-schip langwerpige vliegtuig, zijn gebogen apsis in cul-de-four (het desimileren van een originele romaanse kluis), en zijn gebogen onderkant getuigen van stilistische superposities. De sacristie, gording de abside, en de stenen klokkentoren contrasteren met de stenen muren van de rest van het schip, onthullen opeenvolgende bouwcampagnes. De inscriptie van historische monumenten beschermt het geheel, met inbegrip van geschilderde en gesneden decoraties, een samengesteld erfgoed van tien eeuwen geschiedenis.

Externe links