Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Saint-Pierre d'Épernon kerk, gelegen in het departement Eure-et-Loir, is een katholiek gebouw waarvan de huidige bouw voornamelijk dateert uit de 15e eeuw. Het vervangt een eerste Romaanse kerk vóór de 12e eeuw, waarvan sommige in de decoratie van de gevel en onder de noordelijke klokkentoren. Het gebouw bestaat uit een schip met apse, geflankeerd door twee bodems ook afgewerkt met apsidiolen. De valse kluizen toegevoegd in 1885, vernietigd tijdens een bombardement in juni 1940, onthulde 16e-eeuwse ommuurde structuren versierd met schilderijen.

Onder het altaar bevindt zich een kluis die in 1940 werd ontdekt na de bomaanslag, waarbij aanvankelijk de overblijfselen van de 3e hertog van Épernon, Jean-Louis de Goth de Rouillac, zijn vrouw Anne Vialard, hun zoon (4e hertog) en een kleindochter, Anne-Marie Louise de Goth werden ondergebracht. Deze kluis, gebouwd tussen 1661 en 1680, diende eerst als een familiebegrafenis tot 1690, toen als een ossuarium in 1760 voor meer dan 1.068 skeletten overgebracht uit de klokkentoren. Uit een archeologisch onderzoek van INRAP in 2009 bleek dat er twee gemummificeerde lichamen waren, waarvan er één oorspronkelijk aan Anne-Marie Louise de Goth was toegeschreven, die van Anne Vialard, echtgenote van de 3e hertog.

In 1942 werd een historisch monument opgericht om de restauratie van de postbom te vergemakkelijken. De andere religieuze gebouwen van de gemeente werden in deze periode verwoest. De kluis, geopend voor de Revolutie om loodkisten terug te krijgen, werd pas tweemaal heropend in de 19e eeuw (1854 en 1885). In 1854 werd in een rapport melding gemaakt van de aanwezigheid van een gemummificeerd lichaam in goede staat en vervolgens toegeschreven aan Anne-Marie Louise de Goth.

De kerk behoort tot de parochie van La Sainte Famille en Voise-Drouette, verbonden aan de decaan van de Vallei van Eure in het bisdom Chartres. De architectuur combineert daarmee middeleeuwse elementen (XI.

Externe links