Crédit photo : pierrestz{@}gmail.com - Sous licence Creative Commons
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen
Tijdlijn
Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1300
1400
…
1800
1900
2000
XIIIe siècle
Eerste bouw
Eerste bouw XIIIe siècle (≈ 1350)
De oudste delen van het gebouw.
XIXe–XXe siècles
Grote renovaties
Grote renovaties XIXe–XXe siècles (≈ 1865)
Clocher en moderne elementen toegevoegd.
1947
Registratie van de klokkentoren
Registratie van de klokkentoren 1947 (≈ 1947)
Beschikking van 24 januari houdende indeling van de klokkentoren.
1972
Maagd van het Kind
Maagd van het Kind 1972 (≈ 1972)
14e eeuws standbeeld beschermd.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Clocher : inschrijving bij beschikking van 24 januari 1947
Kerncijfers
Abbés de Montebourg - Historische patronen
Kerkeigenaren of beschermers.
Gabriel Loire - Glazen kunstenaar
Auteur van het 20e glazen raam.
Oorsprong en geschiedenis
De Sint-Pierrekerk in Benoîtville is een katholiek gebouw waarvan de oudste delen dateren uit de 13e eeuw, terwijl de klokkentoren en andere elementen dateren uit de 19e en 20e eeuw. Gelegen in de stad Benoîtville, in het departement Manche (regio Normandië), illustreert het de lokale religieuze architectuur, gekenmerkt door opeenvolgende veranderingen. De klokkentoren, die kenmerkend is voor de negentiende eeuw, werd in opdracht van 24 januari 1947 als historische monumenten ingeschreven.
Oorspronkelijk werd de kerk geplaatst onder het beschermheerschap van de Abbés van Montebourg, een link die getuigt van haar verankering in het middeleeuwse religieuze netwerk van de regio. Het meubilair weerspiegelt deze historische rijkdom: een 14e eeuwse Maagd met Kind geclassificeerd in 1972, een 12e eeuwse heiligdom gootsteen, of beelden van de 16e en 18e eeuw (als Saint Fiacre of Saint Eloi). Een glazen raam uit de 20e eeuw, het werk van Gabriel Loire, completeert dit ensemble, het mengen van erfgoed en moderniteit.
Het gebouw herbergt ook elementen die zijn opgenomen in de inventaris van historische monumenten en bevestigt zijn rol als behoud van het lokale erfgoed. Hoewel gedeeltelijk beschermd, blijft er een actieve plaats van aanbidding en een identiteitsmarkering voor de gemeente Benoîtville, in een afdeling waar parochiekerken sinds de Middeleeuwen vaak als sociale en spirituele knooppunten hebben gediend.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen