Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk Saint-Pierre de Parné-sur-Roc, gelegen in het departement Mayenne in Pays de la Loire, is een katholiek religieus gebouw gebouwd in de 11e eeuw. Het werd voor het eerst genoemd in 1030 en werd naar verluidt gebouwd op een voormalige Merovingische begraafplaats. Het schip, karakteristiek voor de eerste Romaanse eeuw, is het oudste deel dat vandaag nog zichtbaar is. De 12e eeuwse klokkentoren is een zeldzaam voorbeeld van een Romaanse klokkentoren in Mayenne, bedekt met een stenen pijl. De kerk werd in de 15e eeuw uitgebreid door de toevoeging van twee seigneuriale kapellen die transept vormen, vervolgens aangepast in de 19e eeuw met de reconstructie van het koor en de toevoeging van absidiolen.

De kerk werd in 1998 opgenomen als historische monumenten voor haar architectuur en opmerkelijke elementen, zoals de muurschilderingen ontdekt in 1952 en 2007. Deze fresco's, daterend uit de 13e, 16e en 17e eeuw, vertegenwoordigen religieuze scènes, waaronder een Mis van Sint Martin en een Sint Christophe. Het interieur omvat een Terracotta Cross Descent van Pierre Birdeau (1668), geclassificeerd als een object, evenals een 18e eeuwse klok. Het gebouw behoudt ook marmeren doopvonten en een houten frame dat aanvankelijk bedekt was met gips.

De kerk is verbonden met de lokale geschiedenis door zijn positie op een middeleeuwse pelgrimsroute van Tours naar Mont-Saint-Michel. Het kijkt uit over de Ouette, een rivier die het dorp oversteekt, en de strategische ligging bij een oude Romeinse weg getuigt van het historische belang ervan. In de 19e eeuw kwamen Lavallois architecten als Eugène Boret en Georges tussenbeide om bepaalde delen te moderniseren, waaronder de sacristie (1890) en het koor (1895).

De monumentale buitenkavarium, gedateerd 1886, en de flamboyante glas-in-lood ramen van de seigneuriale kapellen voegen toe aan het erfgoed van de site. De muurschilderingen, gerestaureerd in 2007, onthullen diverse artistieke technieken, zoals middeleeuwse decors rond een Romaans venster. De kerk, eigendom van de gemeente, blijft een belangrijke architectonische en artistieke getuigenis van de Mayenne, mengen romaanse, gotische en moderne invloeden.

Het primitieve gebouw, waarschijnlijk gemaakt van hout, wordt vervangen door een stenen structuur in de 11e eeuw, met een regelmatig apparaat in visranden. De klokkentoren, losgekoppeld naar het noorden, herbergt een stenen trap en smalle baaien. De 15e-eeuwse kapellen, verlicht door flamboyant opnieuw geruite ramen, weerspiegelen de stilistische evolutie van het tijdperk. De wijzigingen van de 19e eeuw, hoewel laat, integreren harmonieus met het Romaanse ensemble, het behoud van de historische authenticiteit van het monument.

Externe links