Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Sint Petrus van Pervillac, genoemd uit de 13e eeuw in het archief van het bisdom Agen, vindt zijn oorsprong in een gebouw van de late 15e eeuw. De architectuur weerspiegelt deze periode, vooral met een plat bed versierd met een scherp en draadloos dogtief kruis, typisch voor laatgotiek. Het schip, hoger en breder dan het koor, werd grondig gewijzigd in de 19e eeuw, met een uitbreiding van de muren om een kluis gebouwd in 1892. De poort, met een gebroken lijn omlijst door een prominente boudin, is beschut door een tent in appentis, terwijl de gevel, die werd herbouwd in de 19e eeuw, bevat een flamboyant roos en een driehoekige klokkentoren.

Binnen bewaart de kerk overblijfselen van vroege 16e-eeuwse muurschilderingen, gemaakt in de natheid op een achtergrond van kalk melk. Deze fresco's, gelegen in het koor, op de noordelijke en zuidelijke muren van het schip, vertegenwoordigen religieuze thema's zoals de Maagd en Sint Petrus, de zeven hoofdzonden, evenals scènes van hel en vagevuur. Het monument onderging ook latere toevoegingen, zoals een zijkapel geopend in de achttiende eeuw, bedekt met een houten plafond, en een sacristische deur gedateerd 1700. De muur van de klokkentoren, gedeeltelijk herbouwd aan het einde van de 19e eeuw, completeert deze transformaties.

Gerangschikt onder de historische monumenten bij decreet van 8 juni 1979, illustreert de Sint-Pieterskerk van Pervillac de architectonische en artistieke evolutie van een religieus gebouw op het platteland, gekenmerkt door eeuwenlange bouw- en restauratiecampagnes. De huidige staat combineert daarmee middeleeuwse elementen, zoals het portaal en het koor, met recentere toevoegingen, zoals de kluis van het schip en de uiterlijke decoratie van de gevel. De locatie van het gebouw, in het dorp Pervillac in Montaigu-de-Quercy, getuigt van het religieuze en culturele erfgoed van Occitanie.

Externe links