Oorspronkelijke Stichting XIe siècle (≈ 1150)
Eerste heiligdom, veel groter dan het heden.
XIIIe siècle
Wijziging van het bed
Wijziging van het bed XIIIe siècle (≈ 1350)
Vervanging van de Romaanse abide door een plat bed.
XVIe siècle
Noord Transept Renovatie
Noord Transept Renovatie XVIe siècle (≈ 1650)
Toevoeging van een gewelfde kapel.
1729
Klokkentorenhoogte
Klokkentorenhoogte 1729 (≈ 1729)
Werkt van Barrier de Bitry om het bitter te maken.
1928
Historische monument classificatie
Historische monument classificatie 1928 (≈ 1928)
Inschrijving bij beschikking van 8 december.
1945
Bombarderen en vernietiging
Bombarderen en vernietiging 1945 (≈ 1945)
Gedeeltelijke kluizenverlies, daarna herstel.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Heilige Petrus parochiekerk: inscriptie bij decreet van 8 december 1928
Kerncijfers
Barrelier de Bitry - Ingenieur
Suréléla la klokkentoren in 1729.
Oorsprong en geschiedenis
De Sint-Pierre de Royan kerk, opgericht in de 11e eeuw, is het oudste gebouw in de stad. Het oorspronkelijke heiligdom, veel groter, onderging vele veranderingen: de Romaanse abside werd vervangen door een plat bed al in de 13e eeuw, terwijl de vierkante klokkentoren, versterkt in 1729 door de ingenieur Barrelier de Bitry, diende als een bittere plaats voor navigators. De noordelijke arm van de transept, herontworpen in de 16e eeuw, contrasteert met de rest van het gebouw door zijn gewelfde kapel.
Tijdens de godsdienstoorlogen werden een deel van het schip, een klooster en gebouwen van de aangewezen priorij vernietigd, waardoor het huidige schip tot een enkele spanwijdte werd teruggebracht. De kerk, geregistreerd als historisch monument in 1928, leed zware schade tijdens de bombardementen van 1945. De restauratie tijdens de wederopbouw bewaarde de essentie van de structuur, hoewel de gevel, nuchter, en de cover van de klokkentoren (kanaaltegels in plaats van dardoise) dateren uit die tijd. De architectonische sporen, zoals de hoofdsteden versierd met maskers of bladeren van de kandelaar, getuigen van de stilistische evolutie tussen Romeinse en Gotische.
Architectural bewijs suggereert dat de oriëntatie van de kerk werd omgekeerd: het koor ooit bezet de plaats van het huidige schip, voor de vernietiging van het vroege schip. De klokkentoren, de hedendaagse van de laatste, behoudt een Romaanse basis, terwijl het bovenste deel, modern, later werd toegevoegd. De kraaien gesneden buiten en de baaien van de zuidoostelijke gevel onthullen opeenvolgende ontwikkelingen, die de liturgische en defensieve behoeften van de parochie door de eeuwen heen weerspiegelen.
De Sint-Pieterskerk blijft een belangrijke getuigenis van het Rojaanse religieuze erfgoed, waarbij middeleeuwse geschiedenis, conflicten en hedendaagse aanpassingen worden vermengd. Haar rol in de gemeenschap, gekenmerkt door vernietiging en wederopbouw, illustreert de veerkracht van het lokale erfgoed tegen historische omwentelingen.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen