Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Saint-Pierre de Saint-Pierre de Plesguen Kerk à Saint-Pierre-de-Plesguen en Ille-et-Vilaine

Patrimoine classé
Patrimoine religieux
Eglise romane et gothique

Saint-Pierre de Saint-Pierre de Plesguen Kerk

    4 Place du Tertre
    35720 Saint-Pierre-de-Plesguen
Eigendom van de gemeente
Église Saint-Pierre de Saint-Pierre-de-Plesguen
Église Saint-Pierre de Saint-Pierre-de-Plesguen
Église Saint-Pierre de Saint-Pierre-de-Plesguen
Église Saint-Pierre de Saint-Pierre-de-Plesguen
Église Saint-Pierre de Saint-Pierre-de-Plesguen
Église Saint-Pierre de Saint-Pierre-de-Plesguen
Église Saint-Pierre de Saint-Pierre-de-Plesguen
Église Saint-Pierre de Saint-Pierre-de-Plesguen
Église Saint-Pierre de Saint-Pierre-de-Plesguen
Église Saint-Pierre de Saint-Pierre-de-Plesguen
Église Saint-Pierre de Saint-Pierre-de-Plesguen
Église Saint-Pierre de Saint-Pierre-de-Plesguen
Église Saint-Pierre de Saint-Pierre-de-Plesguen
Église Saint-Pierre de Saint-Pierre-de-Plesguen
Église Saint-Pierre de Saint-Pierre-de-Plesguen
Église Saint-Pierre de Saint-Pierre-de-Plesguen
Église Saint-Pierre de Saint-Pierre-de-Plesguen
Crédit photo : Original téléversé par TouN sur Wikipédia français - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1300
1400
1500
1600
1700
1800
1900
2000
début XIIIe siècle (tradition)
Legendarische stichting
XVe-XVIe siècles
Hoofdconstructie
1812
Sluiting van het venster
XIXe siècle
Opening kapel noord
1887
Herstel van het venster
10 février 1913
Historische monument classificatie
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Sint Petruskerk (Box F 33, 34): Orde van 10 februari 1913

Kerncijfers

Pierre de Dreux - Hertog van Bretagne (Tradition) Legendarische Stichter volgens traditie.
Seigneurs du Rouvre - Lokale adellijke familie Recht van vuur in de kerk.
Seigneurs de La Jehardière - Lokale adellijke familie Begrafenis Dalles aanwezig.
Seigneurs de La Chesnaie-au-Porc - Lokale adellijke familie Grafstenen gepantserd.

Oorsprong en geschiedenis

De kerk Saint-Pierre de Saint-Pierre-de-Plesguen, gelegen in het departement Ille-et-Vilaine in Bretagne, is een religieus gebouw dat voornamelijk in de 15e en 16e eeuw werd gebouwd. Het wordt onderscheiden door een schip met een rechte bed, een transept, en een 16e eeuwse toren met een leien pijl. De architectuur combineert 13e, 15e en 16e eeuwse elementen, waaronder een noordelijke muur uit de late 12e eeuw en karakteristieke 15e eeuwse baaien. Een lokale legende schrijft zijn stichting toe aan Pierre de Dreux, hertog van Bretagne, aan het begin van de 13e eeuw, hoewel deze hypothese niet bevestigd wordt door solide historische bronnen.

Het interieur van de kerk herbergt granieten altaren, waarvan er een dateert uit de 15e eeuw, evenals 16e-eeuwse begrafenis platen gebouwd in de kasseien rond 1896. Deze platen zijn afkomstig van de lokale seigneuriale families, zoals de heren van het Rouvre, La Jehardière, of La Chesnaie-au-Porc, die vuurrechten in het gebouw hadden. De noordelijke kapel, geopend in de 19e eeuw, en de westelijke gevel venster, gerestaureerd in 1887 na geblokkeerd in 1812, getuigen van de latere veranderingen van het gebouw. De kerk werd op 10 februari 1913 uitgeroepen tot historisch monument.

Het kerkmeubilair omvat drie standbeelden (Saint Peter, Saint Firmin van de zeventiende eeuw, en de 18de eeuwse Maagd), evenals twee 18de en 19de eeuwse biechtstoelen. Deze elementen weerspiegelen de artistieke en religieuze evolutie van de regio. Het gebouw, gelegen op een hoog punt van het dorp op 82 meter hoogte, domineert het lokale landschap en blijft een symbool van het Bretonse erfgoed, gekoppeld aan de geschiedenis van de heren en de omliggende landelijke gemeenschappen.

De mondelinge traditie roept de aanwezigheid op van Brittany's wapens op verschillende delen van het gebouw, zoals bij een deur of in het raam van de zuidelijke kruisel, evenals een spandoek badge boven de westelijke deur. Deze details, hoewel niet nauwkeurig gedateerd, versterken de link tussen de kerk en de ducale geschiedenis van de regio. Architectonische veranderingen, zoals de opening van de noordelijke kapel in de 19e eeuw om de ruimte te symboliseren, illustreren de voortdurende aanpassingen van het gebouw aan liturgische en gemeenschapsbehoeften.

Externe links