Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Sint-Pierre de Sauveplantadekerk, gelegen in het gelijknamige gehucht aan de gemeente Rochecolombe (Ardèche), is een Romaans gebouw uit de 11e en 12e eeuw, dat representatief is voor het eerste Romaanse tijdperk in Vivarais. Met een lengte van 8,30 meter en een breedte van 3,30 meter, wordt het beschouwd als een van de kleinste kerken in het christendom. Zijn naam, Sauveplantade, komt van de Latijnse sylvia plantada, die een voormalige beboste site uitbuitte voor zijn hout. Gallo-Romeinse overblijfselen, waaronder een cippe gewijd aan Jupiter en een column aan keizer Aurélien, getuigen van een oude bezetting, waarschijnlijk gekoppeld aan de Helvian Way tussen Nimes en Alba.

Volgens Charta Vielha (950) wordt de kerk gegeven aan de bisschoppen van Viviers door Aginus en Pétronille. In de 11e eeuw werd het een Benedictijnse priorij die afhankelijk was van de abdij van Cruas. De bisschoppen-tellingen van Viviers leiden geleidelijk hun land af aan nobele families zoals de Vogüe, die de regio domineren vanuit hun kastelen Vogüe en Rochecolombe. De Honderdjarige Oorlog leidde de inwoners om Sauveplantade te verlaten om dichter bij het Château de Rochecolombe te komen, waardoor het dorp werd verlaten. Vanaf de 15e eeuw werd de priorij toevertrouwd aan comndataires, die hun inkomen ontvingen zonder daar te wonen.

De kerk, gespaard door de oorlogen van religie en revolutie, werd geclassificeerd als een historisch monument in 1907. Zijn Latijnse kruisplan, met een kort schip, een transept en drie apsen, neemt Benedictijnse kanonnen in miniatuur over. De cross-over van de transept wordt overdonderd door een achthoekige koepel op conische buizen, kenmerkend voor de regionale romaanse architectuur. Twee wisigothische hoofdsteden, waarschijnlijk van de eerste kerk, sieren de westelijke pilaren. De familie Vogüé liet ook zijn stempel achter: Pierre de Vogüé (overleden 1469) en zijn zoon Antoine (overleden 1506) werden er begraven.

== Geschiedenis ==De kerk is eigendom van de gemeente en is verbonden met de parochie Sainte Marie de Berg en Coiron (het bisdom Viviers). Zijn uitzonderlijke staat van instandhouding en zijn geschiedenis in verband met de heren van Vogüé maken het tot een waardevolle getuige van het religieuze en feodale erfgoed van Vivarais.

Externe links