Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Pierre-ès-Liens in L-Escarene, genoemd in de 11e eeuw, verschijnt in het archief van de abdij Saint-Pons in Nice. Een handvest van 1037 getuigt van een geschenk aan de kerk gemaakt door een zekere Bonix, onder het gezag van Raimbald, heer van Nice, en bisschop Nitard. In 1074, Rostaing, zoon van Raimbald, en zijn vrouw Aicelene gaf eigendom aan de kerk, gevolgd door een grotere donatie, waaronder de kerk zelf en de bijgebouwen in St. Pons Abbey. Deze handelingen, bevestigd in 1081, markeerden het begin van zijn status als parochiepriester in de dertiende eeuw.

In de middeleeuwen verwierf de priorij van L'Escarene seigneuriële rechten, waarschijnlijk ontleend aan de gave van 1074, en zijn eerdere lage rechtvaardigheid tot de dood van koningin Jeanne in de 14e eeuw. In de 17e eeuw werd de priorij gereorganiseerd: in 1687 droeg Paus Innocentius XI het over aan de Conventuele Mens van Saint-Pons, en vanaf 1688 bewees een monnik uit de abdij, terwijl er een eeuwigdurende dominee woonde. De kerk, herbouwd tussen 1627 en 1656 onder leiding van de lokale gemeenschap, begon haar werk in 1645.

De reconstructie van de kerk, voltooid in 1656, mobiliseerde verschillende ambachtslieden: de ingenieur Jean-André Guiberto begeleidde de werken in 1652, de ondernemer Baptiste Bonanat leidde hen, en de stucator Jean-Pierre Marvaldi kwam tussenbeide in 1654-1655. Het dak werd in 1655 gelegd door Pierre en Antoine Veran. In 1657 verkocht de gemeente drie zijkapellen om interieurdecoratie te financieren. Het orgel, geïnstalleerd in 1791 door de Friars Grinda, niçois factoren, completeert het gebouw, geclassificeerd historisch monument in 1978.

Externe links