Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Église Saint-Pierre-ès-Liens de Saint-Pierre-de-l'Isle en Charente-Maritime

Charente-Maritime

Église Saint-Pierre-ès-Liens de Saint-Pierre-de-l'Isle

    5 Bis Route de Bouchardin
    17330 Saint-Pierre-de-l'Isle
Eglise Saint-Pierre-ès-Liens
Eglise Saint-Pierre-ès-Liens
Église Saint-Pierre-ès-Liens de Saint-Pierre-de-lIsle
Crédit photo : Davitof - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Moyen Âge central
Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1100
1200
1500
1600
1900
2000
1104
Donatie aan de abdij van Saint-Jean-d'Angély
XVe siècle
Gedeeltelijke reconstructie
26 mars 1996
Historische monument classificatie
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Kerk (Box B 516): inschrijving bij beschikking van 26 maart 1996

Kerncijfers

Abbaye de Saint-Jean-d'Angély - Religieuze instelling eigenaar Kreeg de kerk in 1104.
Information non disponible - Geen historisch karakter geïdentificeerd Bronnen ontoereikend om actoren te citeren.

Oorsprong en geschiedenis

Saint-Pierre-ès-Liens kerk, gelegen in Saint-Pierre-de-l'Isle in Charente-Maritime, is een religieus gebouw dat dateert uit de 12e eeuw. Het werd in 1104 geschonken aan de abdij van Saint-Jean-d'Angély, die het begin markeerde van de Romaanse constructie. Het gebouw, typisch voor deze periode, beschikt over een uniek schip, een halfronde apsis en een bed versierd met kolommen en gesneden baaien.

De Honderd Jaar' Oorlog heeft de kerk zwaar beschadigd, wat grote reconstructies in de 15e eeuw vereist. De bovenste gevel en de klokkentoren werden vervolgens herbouwd, waardoor gotische elementen werden toegevoegd aan de oorspronkelijke Romaanse structuur. Het volledige hangarportaal, de historische hoofdsteden en de twee kolommen binnen getuigen van deze dubbele architectonische invloed. De kerk was een historisch monument in 1996.

Het gebouw behoudt sporen van zijn turbulente geschiedenis, zoals het onderste deel van de gevel, dat bleef romaanse, terwijl de bed, hoewel verhoogd, behoudt zijn kenmerken vanaf de twaalfde eeuw. Binnenin herinneren de kappen en bogen van kernkoppen zich middeleeuwse transformaties. Vandaag de dag behoort de kerk tot de gemeente en blijft getuige van de architectonische en religieuze evolutie van de regio.

Externe links