Bouw van het koor XIIIe siècle (≈ 1350)
Het oudste bewaard gebleven middeleeuwse deel.
XVe siècle
Toegevoegd schip
Toegevoegd schip XVe siècle (≈ 1550)
Late gotische stijl karakteristiek.
1681
Kapel van het koor
Kapel van het koor 1681 (≈ 1681)
Barokke uitbreiding van het gebouw.
1825-1829
Klok en voorste vaste stof
Klok en voorste vaste stof 1825-1829 (≈ 1827)
Werkt van Simon Tridon.
1844
Renovatie van het schip
Renovatie van het schip 1844 (≈ 1844)
Plafond en dekking door Henri Monniot.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Kerncijfers
Simon Tridon - Châtillon-architect
Ontworpen klokkentoren en massief (1825-1829).
Henri Monniot - Châtillon-architect
Gerenoveerd schip in 1844.
Oorsprong en geschiedenis
De kerk Saint-Pierre-ès-Liens, gelegen in het hart van het dorp Veuxhaulles-sur-Aube in Côte-d'Or, is een religieus gebouw gebouwd door eeuwen heen. Het koor, dat dateert uit de 13e eeuw, vertegenwoordigt het oudste deel, terwijl het schip, toegevoegd in de 15e eeuw, illustreert Gotische architectonische evolutie. Deze middeleeuwse elementen contrasteren met de kapel van het koor, gebouwd in 1681, die een periode van barokke transformaties markeert.
Aan het begin van de 19e eeuw onderging de kerk grote veranderingen onder leiding van twee kastanjearchitecten. Tussen 1825 en 1829 bouwde Simon Tridon het voormalige massief en de klokkentoren, en in 1844, Henri Monniot gerenoveerde het schip plafond en de hoes. Dit werk onthult ook verschillende sarcofagen, getuigenissen van lokale begrafenispraktijken. De vierkante klokkentoren, met een veelhoekige pijl, en de overdekte veranda voor de poort dateren uit die tijd.
Het gebouw, gebouwd van gesneden steen, presenteert een langgerekt plan met een uniek schip gewelfd van kernkoppen, kenmerkend voor de Bourgondische religieuze architectuur. De zuidkant wordt gekenmerkt door een dubbele deur met een vlecht, terwijl het dak, bedekt met leien en platte tegels, huizen een trap draaiend in het werk. Binnen, 16e-eeuwse muurschilderingen, een 18e-eeuwse altaarstuk en 17e- en 19e-eeuwse beelden verrijken het meubilair erfgoed.
Zo belichaamt de kerk bijna zeven eeuwen religieuze en architectonische geschiedenis, van middeleeuwse oorsprong tot neoklassieke toevoegingen. Zijn meubels, waaronder een Pietà en een opleiding van de Maagd van de zeventiende eeuw, evenals retables van de achttiende en negentiende eeuw, weerspiegelt de evolutie van devotionele en artistieke praktijken in Bourgondië.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen