Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Notre Dame des Junies klooster werd in de 14e eeuw gesticht door de familie van Johannes, een rijke cadurciaans geslacht verbonden met de kerk. In 1343 besloot kardinaal Gaucelme van Johannes (nevew van paus Johannes XXII) en zijn familieleden, waaronder Gisbert de Jean (toekomstige bisschop van Carcassonne), daar een priorij van Dominicanen te vestigen, verbonden aan het klooster van Prouille. Het werk, begonnen rond 1330-1350, werd voltooid onder leiding van Gisbert, zoals blijkt uit een pauselijke bubbel van 1355 die de installatie van de nonnen, van kracht vóór 1363. De kerk, sobere en gewelfde dogieven, gaat licht voor het klooster, waarvan de gebouwen georganiseerd rond een klooster beschutte refter, capitulaire ruimte en opslagruimtes.

Het klooster, welvarend dankzij landinkomen (dithies, lokale priorities zoals Saint Martin de Carnougues), lijdt aan de godsdienstoorlogen in de 16e eeuw. In 1668 onthulde een onderzoek zijn gedegradeerde staat en toenemende schulden (2.650 pond aan uitgaven voor 2,002 pond aan inkomsten). De Dominicanen bleven daar tot de Revolutie, toen het klooster werd verkocht als nationaal goed en gedeeltelijk afgebroken. Alleen de kerk, die in 1801 parochiaan werd (onder de naam Saint-Pierre-ès-Liens), en de capitulaire zaal, geclassificeerd als Historisch Monument in 1995 met de overblijfselen van het klooster blijven.

De architectuur weerspiegelt zijn middeleeuwse gebruik: de oostelijke vleugel, beter bewaard gebleven, herbergt de capitulaire hal met ogivale gewelven en een bovenste kamer waarschijnlijk gereserveerd voor de priorij. De westelijke vleugel, in de 14e eeuw metselaars, diende als kelder en kelder, zoals gesuggereerd door sporen van wieggewelven en smalle openingen. De klokkentoren, toegevoegd in 1851, vervangen een eerdere veranda. Recente opgravingen (2010) hebben de innerlijke hoogten van de westelijke vleugel vrijgemaakt, waardoor vierhoekige pilaren en toegewijde bogen worden onthuld.

De site illustreert de invloed van de lokale adellijke families (John's) in de stichting van religieuze instellingen, evenals de omwentelingen die het monastieke erfgoed heeft ondergaan tijdens religieuze conflicten en de revolutie. Vandaag, de geclassificeerde overblijfselen bieden een zeldzame getuigenis van Dominicaanse architectuur in Quercy, tussen cisterciënzer soberheid en late aanpassingen.

Externe links