Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van St. Peter en St. Paulus, gelegen in Yonne, vindt zijn oorsprong in de 6e eeuw met een eerste oratorium gewijd aan St. Peter, bevestigd door de Gestes van de bisschoppen van Auxerre (IXe eeuw). Dit primitieve gebouw, in de 11e eeuw vervangen door een tweede kerk onder het episcopaat van Robert de Nevers, nam de naam van Petrus aan. De ruïne van dit gebouw leidde tot de bouw van de huidige kerk in de 13e eeuw, geïnitieerd door Guillaume de Seignelay, bisschop van Auxerre (1207.

Het collegiale gebouw, dat de vroegere gebouwen verving, werd in 1875 geclassificeerd als historisch monument. De gotische architectuur onderscheidt zich door een drie verdiepingen tellende schip met triforium, een bed en een twee verdiepingen lange transept, evenals gewelven op dogische kruisen. De 16e-eeuwse vierkante toren en de jube van 1606 Deze jube, versierd met engelenfiguren en geclassificeerd als meubilair, getuigt van Renaissance toevoegingen.

De Saint-Pierre-et-Saint-Paul appellatie verscheen voor het eerst in 1868 in het Archeologisch Repertorium van Maximilien Quantin, zonder historische bron. Deze verwarring kan voortkomen uit de iconografie van de jube (1610), die de twee apostelen vertegenwoordigt, en hun gemeenschappelijk feest op 29 juni. De 19e-eeuwse administratieve archieven gebruikten echter de seculiere term "kerk van Appoigny," waarbij elke verwijzing naar woorden werd vermeden. Viollet-le-Duc, vaak ten onrechte aangehaald als restauranteigenaar, kwam alleen tussenbeide om zijn classificatie in 1870 te promoten.

Recente opgravingen en studies, zoals die van Raymond Dhélin (2014 Zij bevestigen de opeenvolgende overdracht van de term Sint Petrus: van de 6e eeuw naar de 11e eeuwse kerk, dan naar de huidige collegialiteit. Religieuze documenten, in tegenstelling tot civiele bronnen, hebben altijd deze oorspronkelijke toewijding genoemd.

De kerk is eigendom van de gemeente Appoigny (code INSEE 89013). De 1875 classificatie omvat het hele gebouw, terwijl de jube speciale bescherming geniet voor meubilair. Beschikbare bronnen (Wikipedia, Monument, departementale archieven) benadrukken haar centrale rol in de lokale geschiedenis en architectonische evolutie van Bourgondië.

Externe links