Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk Saint-Pierre-et-Saint-Paul de Brouage, gebouwd in het 1e kwartaal van de 17e eeuw (1608), is een drie-schepen rechthoekig gebouw bedekt met een holle tegel dak. De klokkentoren, in het westen, wordt overdekt door een dak in het leisteenpaviljoen. De gevel in renaissancestijl is voorzien van drie gebeeldhouwde badges en een portaal omlijst met Korinthische zuilen, met een driehoekig front en een wapenschild. Binnen zijn het schip en de bodem bedekt met lambrisering, met een dubbele rij van Toscaanse hoofdzuilen. De vloer, geplaveid, leidt naar twee kleine deuren die toegang geven tot de sacristie.

De kerk is nauw verbonden met de Frans-Canadese geschiedenis, met name door de doop van Samuel de Champlain (oprichter van Quebec City), het aantrekken van Canadese pelgrims. In 1707 (door Luc Pascaud), 1746 (Engineer Guéétèque de la Frénie en ondernemer Pierre Guiton) en 1757 (ondernemer Bégorrat de Brouage) onderging ze haar werk aan haar klokkentoren. Tijdens de Revolutie werd haar begrafenis platen vernietigd, en ze diende als schuur tot 1830. In 1909 werd het opnieuw heropgericht tot eredienst in het midden van de 19e eeuw, voordat het werd hersteld dankzij een abonnement van de Société Saint-Jean-Baptiste de Québec (6.000 F in 1910). De cultus werd in 1912 hervat.

Tussen 1982 en 2001 werd de kerk verrijkt met gedenkruiten die de banden tussen Brouage en Canada vieren: het epische van Île Sainte-Croix (1982), de oprichting van Québec City (1983), Brouage (1991), Ontario onder New France (1991), François de Montmorency (1995) en Quebec (2001). Het monument werd in 1931 geregisseerd en behoort nu tot de gemeente en getuigt van een architectonisch en gedenkwaardig erfgoed, tussen Frankrijk en Noord-Amerika.

Externe links