Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Pierre-et-Saint-Paul de Langonnet, gelegen in het gelijknamige dorp in Bretagne, vindt zijn oorsprong in een klooster van de monniken van de abdij van Landévennec. De oudste delen, daterend uit de 12e eeuw, behouden vandaag alleen het oostelijke deel van het schip, in romaanse stijl. Dit overblijfsel getuigt van een sobere maar opmerkelijke architectuur, met hoofdsteden met gestileerde geometrische en figuratieve motieven, kenmerkend voor een Bretonse lokale school.

In de 16e eeuw onderging de kerk grote veranderingen: de buitenkant werd volledig gerenoveerd, net als de zekerheden, de kapel van de lettertypen en het oostelijke deel. De eerste spanten van het schip zijn herbouwd in een flamboyante gotische stijl, zichtbaar in het bijzonder op de westelijke gevel, versierd met pinnacle uitlopers en een open werk tympanum. Een vierkante veranda, gedateerd 1523, en een 17e eeuwse ossuarium voltooien dit ensemble, dat de architectonische en liturgische evolutie van de periode weerspiegelt.

De klokkentoren, aanvankelijk overtroffen door een houten pijl, werd vernietigd door de bliksem in 1844. Tussen 1846 en 1873 werden de vierkante toren en de klokkentoren volledig herbouwd. Binnen, meubels, meestal uit de 19e eeuw, contrasteert met bewaard gebleven middeleeuwse elementen. De hedendaagse glas-in-lood ramen, gemaakt in 1993 door Gérard Lardeur, voegen een modern tintje toe aan dit multi-sacular erfgoed.

In 1980 werd een historisch monument opgericht, de kerk werd gekenmerkt door de romaanse hoofdsteden, uniek in Bretagne door hun diversiteit en abstractie. Deze sculpturen, die geometrische motieven, dieren en religieuze scènes combineren, maken deel uit van een Bretonse artistieke stroming waar stylisatie voorrang heeft op figuratie. Het gebouw illustreert zo bijna negen eeuwen religieuze en architectonische geschiedenis, van de monastieke oorsprong tot moderne restauraties.

Lokale heren, zoals die van Runellou, Collobert, Cosperec en Kermain, markeerden de geschiedenis van de kerk in de zeventiende eeuw, zoals blijkt uit een heraldisch schild op de westelijke gevel. Hun aanwezigheid herinnert aan de rol van nobele families in het beschermheerschap en beheer van plaatsen van eredienst in Bretagne op dat moment.

Externe links