Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Point de Saint-Point-Lac vond zijn oorsprong in de 12e eeuw, toen het klooster van Romainmôtier een relais in de vorm van een kapel vestigde. Het huidige schip, gewelfd in het midden, dateert uit deze periode. Het gebouw werd een vicariaet afhankelijk van Pontarlier in 1454, toen zag de toevoeging van zijkapellen in 1480, nog steeds zichtbaar vandaag. Deze kapellen en het koor, gereconstrueerd tussen 1504 en 1508 na een brand, illustreren de overgang tussen de romaanse en gotische stijlen, met bogen in hondenkop kruisen versierd met gesneden caps.

In de 18e eeuw onderging de kerk grote veranderingen: er werd een sacristie gebouwd, en de bisontijnse architect Pompeius herdesigneerde de gevel in neo-klassieke stijl, die door een klokkentoren tot keizerlijke toren werd overweldigd. In 1777 werd ze een zelfstandige parochie. De figuratieve glas-in-lood ramen, gemaakt in 1930 door Albert Gerrer, vertegenwoordigen religieuze scènes zoals de Leak in Egypte of Saint Point in gebed. Het gebouw werd genoemd als een historisch monument in 2004, het behoud van de heteroclite meubels, waaronder een 16e eeuwse processie kruis geclassificeerd sinds 1910.

Het kerkmeubilair weerspiegelt zijn turbulente geschiedenis: een standbeeld van de Maagd aan het Kind (XVI eeuw), een Christus aan het Kruis (XVII eeuw), en 19e eeuwse goudsmid's stukken, waaronder een relikwie gestolen in 1982. In 2021 integreert hedendaagse kunstenaar Sarkis gouden elementen in de stoep volgens de Japanse kintsugi techniek, dialoog met het oude erfgoed. De kerk, die nog actief is, is nu afhankelijk van de parochie van Mouthe-Lac-Mont d.

Architectureel onderscheidt de kerk zich door de klokkentoren met een koepel naar het keizerlijk, en de ligging in het hart van het dorpskerkhof. Het schip, het oudste element, contrasteert met het gotische koor en de 15e eeuwse zijkapellen. De glas-in-loodramen uit 1930, gekerfde kappen en versierde boogsleutels getuigen van de artistieke rijkdom van het gebouw, terwijl de neoklassieke gevel herinnert aan de 18e eeuwse transformaties.

Externe links