Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Église Saint-Privat de Laval-Atger et croix à Laval-Atger en Lozère

Patrimoine classé
Patrimoine religieux
Eglise

Église Saint-Privat de Laval-Atger et croix

    D5
    48600 Saint Bonnet-Laval
Eigendom van de gemeente
Église Saint-Privat de Laval-Atger et croix
Église Saint-Privat de Laval-Atger et croix
Église Saint-Privat de Laval-Atger et croix

Tijdlijn

Moyen Âge central
Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1200
1300
1900
2000
XIIe siècle
Bouw van een kerk
6 mai 1939
Registratie historisch monument
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Kerk: inschrijving bij decreet van 6 mei 1939

Kerncijfers

Information non disponible - Geen tekens genoemd in de bronnen Geen vermelding van sponsors of architecten.

Oorsprong en geschiedenis

De Sint-Privékerk van Laval-Atger is een katholiek religieus gebouw gelegen in het departement Lozère in de regio Occitanie. Gebouwd in de 12e eeuw, onderscheidt het zich door zijn intacte Romaanse architectuur, met uitzondering van een later toegevoegde sacristie. De driebaans klokkentoren, het gewelfde schip en zijn cul-de-four apse illustreren de stilistische kenmerken van het middeleeuwse tijdperk.

De westerse gevel opent met een veranda waarvan de aartsvolt vol hangers is en rust op zuilen met hoofdsteden, een architectonisch detail typisch voor Romaanse kerken. Het gebouw werd genoemd als historische monumenten in de orde van 6 mei 1939, het erkennen van zijn erfgoed waarde. De exacte locatie van de kerk is aangegeven als zijnde in Laval-Atger, hoewel sommige bronnen vermelden een bij benadering adres in Saint-Bonnet-Laval.

De kerk van Saint-Privat, eigendom van de gemeente, heeft sinds de bouw weinig wijzigingen ondergaan, waardoor het een opmerkelijk voorbeeld van behoud is. Zijn inscriptie in het historische erfgoed onderstreept het belang ervan in het religieuze en architectonische landschap van de Lozère. Beschikbare bronnen, zoals Wikipedia en Monumentum, bevestigen zijn status als beschermd monument en zijn culturele waarde.

Externe links