Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Saint-Rémi d'Orrouy is een parish in het Franse departement Oise. Zijn Romaanse klokkentoren, gedateerd uit de jaren 1130, werd geïnspireerd door die van Morienval, terwijl het basiliekschip, niet gewelfd, grote arcades in derde punten heeft. De flamboyante gotische koorzaal, voltooid rond 1540, wordt gekenmerkt door een sobere maar nette architectuur, met hondsgewelven en gedecoreerde uitlopers. De kerk staat sinds 1920 als historisch monument en is de thuisbasis van vijf renaissance glazen ramen uit de jaren 1540, geclassificeerd sinds 1908, met bijbelse en hagiografische scènes.

De geschiedenis van Orrouy, beschouwd als een van de vroege parochies van Valois, is verbonden met de abdij van Saint-Crépin-le-Grand de Soissons uit de 9e eeuw. Na conflicten met de Graven van Crepy in de 10e eeuw, werd de kerk in 995 teruggebracht naar de abdij. De snack van de kuur gaat dan door naar de priorij van Saint-Thibaut bij Bazoches-sur-Vesle. De ongedocumenteerde kerkbouwcampagnes worden bepaald door stilistische analyse: de klokkentoren en het schip dateren uit de 12e eeuw, terwijl de koorzaal en glas-in-loodramen uit de 16e eeuw komen. Het gebouw, in goede staat, blijft een belangrijke architectonische getuigenis van de regio.

Het interieur van de kerk onthult een sober schip, met cilindrische pilaren en een plat plafond van de achttiende eeuw, in tegenstelling tot de meer uitgebreide koor-hal, waar de dogische gewelven en renaissance ramen aandacht trekken. De glas-in-loodramen, gerestaureerd in de 20e eeuw, illustreren scènes van de Passie van Christus, afbeeldingen van heiligen en lokale donoren. Buiten domineert de Romaanse klokkentoren, met zijn geminieerde baaien en hoofdzuilen, het gebouw, terwijl de uitlopers en gevels versierd met de koorzaal flamboyante gotische kunst weerspiegelen. De kerk, nog steeds actief, is aangesloten bij de parochie van de herfstvallei.

De kerkmeubilair omvat flamboyante doopvonten, houten en polychrome stenen beelden, evenals benitiers in Art Nouveau faience. Onder de geheime werken vallen de renaissance glas-in-loodramen, de doopvonten en vier standbeelden (waaronder één van Johannes en één van Sint-Catharina) op. De glazen ramen, gemaakt rond 1540-1542, worden toegeschreven aan lokale donoren zoals Mathieu du Verdellot en Nicolle de Vienne. De kerk, geclassificeerd als een historisch monument, blijft een plaats van aanbidding en een opmerkelijk architectonisch erfgoed van de Oise.

Externe links